Wysokość podatku od wynajmu mieszkania naliczana jest tu od dochodu - jeśli nie przekracza on 85 528 zł rocznie, jest to 17 proc., natomiast gdy jest wyższy, stawka wzrasta do 32 proc. Reklama Czym jest najem mieszkania? Najem mieszkania polega na tym, że jedna osoba zobowiązuje się udostępnić lokal do zamieszkiwania drugiej osobie, która w zamian ma obowiązek płacić czynsz. Ta pierwsza osoba to wynajmujący (jest nim często sam właściciel nieruchomości ale nie zawsze musi tak być – wyjątkiem jest np. podnajem), a druga to najemca (lokator). Najważniejszym obowiązkiem wynajmującego jest zapewnienie bezpieczeństwa i sprawności instalacji w mieszkaniu. Z kolei najemca poza obowiązkiem płatności czynszu musi używać nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem, dbać o jej stan i dokonywać bieżącej konserwacji. Szczegółowo obowiązki obu stron określa Ustawa o Ochronie Praw Lokatorów (…) z 2001 r. ( z 2020 r. poz. 611). Więcej o prawach wynajmującego przeczytasz w tym artykule: Prawa wynajmującego, czyli zadbaj o swoje interesy! Umowa najmu mieszkania Umowę najmu można podpisać na czas nieoznaczony i wtedy kończy się ona w momencie wypowiedzenia (i upływu okresu wypowiedzenia) przez jedną ze stron. W przypadku umowy na czas oznaczony wygasa ona z upływem terminu na jaki została zawarta i co do zasady nie ma możliwości jej wypowiedzenia. Częstym zaskoczeniem dla najemców jest fakt, że umowa zawarta na czas określony wymaga płatności za cały okres jej trwania bez względu czy zostało on przez nich „wykorzystany” czy nie. W jakiej lokalizacji najlepiej zainwestować w nieruchomość na wynajem? Najlepiej wynajmują się mieszkania w dużych miastach zlokalizowane w pobliżu zakładów pracy, biurowców i uczelni. Dojazd i lokalizacja to czynniki najważniejsze dla najemców. Piękne nieruchomości położone na obrzeżach miasta lub posiadające trudny dojazd do „centrum” i słabą komunikację miejską będą cierpiały z powodu pustostanów. Pomimo tego mieszkania „wynajmują się” w każdej lokalizacji, nawet w małych miastach. Jednak z punktu widzenia długoterminowego inwestowania w nieruchomości najbardziej atrakcyjne są lokale na wynajem w dużych miastach, będących ośrodkami akademickimi, posiadającymi dodatni przyrost naturalny oraz ciągle powiększany zasób miejsc pracy. Mieszkania wynajmują nie tylko studenci Należy pamiętać, że najemcami są nie tylko studenci, ale także absolwenci oraz młode osoby podejmujące pierwszą pracę, a także młode (i starsze) małżeństwa z dziećmi. Każda grupa tych osób ma inne potrzeby i będzie poszukiwać innego mieszkania, a także będzie oczekiwać innego standardu i w związku z tym będzie skłonna zapłacić inną cenę za najem. Więcej na ten temat przeczytasz w artykule w którym opisujemy konkretne case study wynajętych mieszkań: Ile można zarobić na inwestycji w wynajem mieszkania we Wrocławiu? [case study] Czy warto inwestować w mieszkanie na wynajem? Dobrze przemyślana inwestycja w mieszkanie na wynajem może być źródłem dodatkowego zarobku, dochodu pasywnego i zabezpieczenia dla siebie i rodziny na przyszłość. Nie tylko generuje dodatkowy strumień pieniędzy w każdym miesiącu ale powiększa nasz majątek wraz ze wzrostem cen nieruchomości. Mądrze zakupiony lokal można bowiem sprzedać w przyszłości w dobrej cenie lub zostawić jako źródło dodatkowego dochodu do emerytury. Przeczytaj też: Czy warto kupić mieszkanie na wynajem?
Również fakt poniesienia straty z wynajmu nie zwalnia wynajmującego z obowiązku rozliczenia się z urzędem. To, jaki PIT za wynajem mieszkania należy złożyć po zakończonym roku podatkowym, zależy od wybranej przez wynajmującego formy opodatkowania.
Jeśli wynajmujesz swoje mieszkanie, niezależnie od tego, czy masz na nie kredyt hipoteczny, czy też nie, musisz odprowadzić od tego wynajmu podatek. W 2021 r. zmieniono przepisy w tym zakresie, więc warto sprawdzić, jakie są aktualne metody rozliczania najmu mieszkania. Podatek od wynajmu mieszkania – co to jest? Ustawa definiuje najem prywatny jako umowę, w której wynajmujący zobowiązuje się oddać przedmiot najmu do używania najemcy, na czas oznaczony lub nieoznaczony, w zamian za wynagrodzenie w postaci czynszu płaconego przez najemcę. Przedmiotem najmu może być mienie ruchome oraz nieruchomości. Różne źródła przychodu a podatek od wynajmu Zanim ustalimy, od jakiej kwoty należy płacić podatek od wynajmu mieszkania, należy upewnić się, z jakim rodzajem źródła przychodu mamy do czynienia. Podatek od wynajmu mieszkania może być zakwalifikowany jako część prowadzonej działalności lub jako osobne źródło przychodów, czyli najem prywatny. Jeżeli umowa najmu jest zawierana w ramach działalności gospodarczej, jej opodatkowanie następuje według zasad przewidzianych dla przedsiębiorców. Sytuacja jest inna w przypadku najmu prywatnego. Ryczałt jako metoda rozliczenia najmu mieszkania Największą popularnością w najmie prywatnym cieszy się ryczałt ze stawką podstawową wynoszącą 8,5%. To najłatwiejsza forma rozliczenia najmu, ponieważ nie wymaga prowadzenia ewidencji, zaś zaliczki na podatek dochodowy można odprowadzać w cyklach miesięcznych lub kwartalnych. Wysokość podatku ryczałtowego oblicza się bezpośrednio od uzyskanego przychodu. Nie trzeba co miesiąc wyliczać zaliczek ani martwić się o przekroczenie progów. Wadą ryczałtu jest natomiast to, że podatek odprowadza się od przychodu, a nie od dochodu. Jeśli najemca wpłaca Ci na konto 2000 zł, a Ty z tego samodzielnie płacisz czynsz do spółdzielni, zapłacisz ryczałt od kwoty 2000 zł – czyli od przychodu. Nie odliczysz również kosztów związanych np. z remontem. Warto zatem na wstępie, w umowie z najemcą, rozdzielić dwie płatności i poprosić o robienie co miesiąc dwóch oddzielnych przelewów. Rozliczenie najmu ryczałtem: podatek w wysokości 8,5% od przychodu z najmu poniżej 100 000 zł; podatek w wysokości 12,5% od przychodu powyżej 100 000 zł. Ważne jest również to, że w przypadku ryczałtu małżonkowie nie tracą prawa do wspólnego rozliczania się. Jednak granica niższej stawki podatku – do 100 tys. zł przychodu – dotyczy obojga małżonków. Zmiany w ryczałcie od 2021 roku Do tej pory jedynie osoby prywatne mogły rozliczać wynajem mieszkania ryczałtem. Od początku 2021 r. każdy właściciel nieruchomości, osoba prywatna, jak i przedsiębiorca może wybrać zryczałtowaną formę opodatkowania przychodów z tytułu najmu nieruchomości. Stawki pozostały niezmienne: 8,5% od przychodów do wysokości 100 tys. zł rocznie; 12,5% powyżej limitu 100 tys. zł rocznie (ale tylko dla nadwyżki tej kwoty). Bez zmiany pozostaje również przepis o odliczeniach w ryczałcie. Pozostają takie same, czyli w przypadku ryczałtu nie możemy odliczyć kosztów czynszu lub mediów i remontów. Czy trzeba informować urząd o najmie? Obecnie nie trzeba informować urzędu skarbowego o wynajmie. Jednak jest obowiązek odprowadzania zaliczki podatku od osób fizycznych po przekroczeniu kwoty 3091 zł. Należy ją przelać na konto urzędu skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po tym, w którym wystąpił dochód z najmu. W przypadku ryczałtu wystarczy opłacić podatek po raz pierwszy. Pierwsza wpłata zaliczki na podatek lub ryczałtu jest przez urząd skarbowy traktowana jako wybór formy opodatkowania. Podatek dochodowy od wynajmu. Zasady ogólne Forma rozliczania na zasadach ogólnych rzadko jest wybierana przez osoby prywatne, ale dość często korzystają z niej przedsiębiorcy. Jeśli rozliczamy się z wynajmu mieszkania na zasadach ogólnych, musimy liczyć się z dwoma progami dochodowymi: 17% i 32% podatku (gdy dochód wynosi powyżej 85 528 zł). Deklarację roczną składamy do roku następnego. Przy tej formie opodatkowania możemy odliczyć od przychodu wszelkie koszty. Co to oznacza? Możemy np. odliczyć odsetki od kredytu hipotecznego, koszty mediów, opłat za energię, internet, a także czynsz do spółdzielni. To nie wszystko – można odliczyć także koszty remontów, napraw i wyposażenia. Kwota wolna od podatku na zasadach ogólnych Jeśli zastanawiasz się, od jakiej kwoty płaci się podatek od wynajmu mieszkania, to zależy to od tego, na jakich zasadach się rozliczasz. Jeśli rozliczasz się z wynajmu mieszkania na zasadach ogólnych, to podatek zapłacisz dopiero po przekroczeniu progu. Podatek zaczynamy naliczać dopiero po przekroczeniu w danym roku tej kwoty. Jednak jeśli uzyskujemy dochody także z innych źródeł, np. wynagrodzenia za pracę, to kwotę wolną od podatku można zastosować tylko jednokrotnie. W związku z tym ma ona znaczenie tylko dla tych osób, które mają dochody jedynie z wynajmu mieszkania. Ile wynosi kwota wolna od podatku z wynajmu mieszkania? Kwota wolna od podatku z wynajmu mieszkania dostępna jest w przypadku rozliczenia na zasadach ogólnych i tylko, gdy wynajem mieszkania to jedyny dochód. Oznacza to, że jeśli najem to Twój jedyny dochód w całym roku i nie przekroczy on 8 tys. zł, to Twój podatek do zapłaty wyniesie 0 zł. Nie oznacza to jednak, że nie musisz składać PIT-u. Musisz złożyć zeznanie podatkowe w każdym przypadku. Podatek liniowy jako metoda rozliczenia wynajmu mieszkania Stała stawka 19% przy podatku liniowym jest odpowiednia dla osób, które mają wysokie dochody z działalności gospodarczej lub prowadzą działalność skoncentrowaną na zarabianiu na wynajmie. Jak rozliczyć wspólne mieszkanie? W przypadku małżeństw, które wynajmują mieszkanie wspólnie, przychody oraz ponoszone koszty z tytułu wynajmu mieszkania rozlicza się na pół. Nie można w deklaracjach rocznych dowolnie wykazywać kwot uzyskanych z najmu. Można natomiast rozliczyć całość przychodu u jednego z małżonków, jednak należy złożyć w urzędzie oświadczenie o opodatkowaniu najmu wyłącznie u męża lub żony. Dokument taki należy złożyć najpóźniej do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wpłynął pierwszy (w roku podatkowym) przychód ze wspólnej własności. W takim przypadku drugi z małżonków nie wykazuje przychodu, chociaż wynajmowane mieszkanie formalnie jest również jego majątkiem. Kiedy trzeba płacić podatek od wynajmu mieszkania? Rozliczenie i terminy zależne są od formy opodatkowania, jaką wybierzemy. To, jaki dokładnie PIT należy złożyć i w jakim terminie, zależy właśnie od tego, na jakich zasadach się rozliczamy. Zaliczki na podatek od wynajmu mieszkania Ważnym obowiązkiem jest płacenie zaliczek na poczet podatku dochodowego z tytułu wynajmu mieszkania. Zaliczki trzeba płacić na konto urzędu skarbowego do 20. dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty dochód. Obowiązek płacenia zaliczek powstaje w miesiącu, w którym podatnik przekroczy z tego tytułu kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku, a więc 3091 zł. Zaliczki należy obliczać osobno dla różnych źródeł przychodu (np. osobno dla prywatnego wynajmu mieszkania i prowadzonej działalności gospodarczej). Jaki więc PIT należy złożyć? W przypadku rozliczania wynajmu na zasadach ogólnych podatek za wynajem mieszkania należy rozliczyć razem z innymi osiągniętymi w roku podatkowym dochodami. W tym celu, aby rozliczyć podatek dochodowy za 2021 rok, podatnik powinien złożyć do 30 kwietnia 2022 roku PIT-36. W przypadku ryczałtu składamy PIT-28. Czas na złożenie rozliczenia wyznaczono na 28 lutego 2022 roku. Rozliczając się z wynajmu mieszkania na zasadach ogólnych, możemy rozliczyć się na jednym formularzu razem z innymi dochodami np. z tytułu działalności gospodarczej czy umowy o pracę. Składając PIT-28 równolegle składamy inne deklaracje. Zobacz także wpis: Podatek od sprzedaży nieruchomości – co trzeba wiedzieć >>
Wartość odtworzeniowa nieruchomości dotyczy szkód spowodowanych przez osoby trzecie, domowników, a także zdarzenia losowe. Jej zakres jest zatem dość szeroki. Ubezpieczenie w wartości odtworzeniowej nieruchomości ma na celu zapewnić środki do pokrycia wyrządzonych szkód. Wszystko po to, aby odtworzyć jej wcześniejszy stan.
Rynek wynajmu mieszkań cały czas się rozbudowuje. Pozwala on na pozyskanie nieruchomości do użytku przez różne grupy najemców. Czy wiesz jednak, że możesz zdecydować się też na mieszkanie w leasingu? Zobacz, jak w praktyce wygląda leasing takich nieruchomości, a także jakie ma zalety i wady. O leasingu najczęściej mówi się w kontekście pozyskiwania samochodów osobowych do floty firmowej. Pojazd nie jest jednak jedynym możliwym przedmiotem takiego finansowania. Może nim być również mieszkanie. Zamiast kupować je na własność, np. z udziałem kredytu hipotecznego, można skorzystać z lokalu w leasingu. Czy leasing na mieszkanie będzie korzystniejszą opcją niż wynajem, który jest powszechnie znanym sposobem na uzyskanie lokum na krótszy lub dłuższy czas? Sprawdź z nami, na czym to polega. Leasing a wynajem mieszkania. Jakie są między nimi różnice? Większość osób ma jedno skojarzenie z leasingiem – najczęściej wiązany jest on z samochodem. Ma on jednak znacznie szerszy zakres możliwych do sfinansowania przedmiotów. Jednym z nich może być mieszkanie. Co lepiej jednak wybrać: leasing czy wynajem długoterminowy mieszkania? Zanim udzielimy odpowiedzi na to istotne pytanie, na samym początku powinniśmy jednak wyjaśnić, na czym polega leasing mieszkaniowy. Jeśli skłaniasz się ku kredytowi, przeczytaj: W których bankach złożymy wniosek o Mieszkanie bez wkładu własnego? Z Kodeksu cywilnego wynika istota umów leasingowych. W przepisach wskazano, że przez umowę leasingu finansujący, nazywany również leasingodawcą, zobowiązuje się, w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, do nabycia rzeczy od oznaczonego zbywającego na warunkach określonych w umowie i oddania tej rzeczy korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony. Natomiast korzystający, nazywany leasingobiorcą, zobowiązuje się zapłacić finansującemu, w uzgodnionych ratach, wynagrodzenie pieniężne, które będzie równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Ową rzeczą teoretycznie może być też nieruchomość mieszkalna. Właściwie wynajem długoterminowy czy leasing w 2022 roku są bardzo podobnymi rozwiązaniami dla pozyskania mieszkania. W obu przypadkach korzysta się z lokalu, za który odprowadza się miesięczną ratę. Najistotniejsza różnica pomiędzy leasingiem czy wynajmem dla osoby prywatnej tkwi jednak w tym, że leasing przybliża do uzyskania własności nieruchomości. Działa w podobny sposób jak leasing samochodu. Jeśli zastanawiasz się, czy wybrać leasing czy wynajem, to weź pod uwagę, że podatki naliczane w pierwszym przypadku będą niższe. Zmniejszy to, rzecz jasna, koszty leasingu. Leasing mieszkania pozostaje korzystny pod względem podatkowym, ponieważ daje możliwość obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Można przy tym skorzystać z dwóch głównych rodzajów leasingu – operacyjnego i finansowego. W przypadku operacyjnego przedmiotem umowy są zabudowania bez wartości gruntu, na którym się znajdują. Przedmiot leasingu pozostaje składnikiem majątku leasingodawcy do czasu spłacenia wszystkich rat i to finansujący ma prawo dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Okres trwania umowy leasingu operacyjnego to minimum 10 lat. Bardzo ważne jest to, że koszt uzyskania przychodu po stronie leasingobiorcy w takim układzie stanowią pełna rata oraz poniesiona opłata wstępna, inaczej czynsz inicjalny. Płatność podatku VAT rozłożona jest na raty leasingowe. Minimalna cena wykupu mieszkania po upływie 10-letniego okresu leasingu wynosi 46 proc. ceny zakupu określonej w umowie sprzedaży. Leasing finansowy odznacza się natomiast tym, że przedmiot leasingu to cała nieruchomość, łącznie z gruntem, który jest składnikiem majątku leasingobiorcy, przez co to on dokonuje odpisów amortyzacyjnych. Nie ma tu minimalnego okresu trwania umowy, a koszt uzyskania przychodu stanowi tylko część odsetkowa raty. Podatek VAT musi być opłacony z góry od wszystkich opłat leasingowych. Z pewnością zainteresuje Cię: Zmiany w Polskim Ładzie w 2022. Jak zmienią się podatki i ulgi? Leasing mieszkania dla osób prywatnych. Kto może sobie na niego pozwolić? Leasing jako forma finansowania np. zakupu samochodu jest obecnie dostępny nie tylko dla przedsiębiorców, którzy w ten sposób mogą uzupełnić swoją flotę pojazdów firmowych, lecz także dla osób fizycznych, za sprawą leasingu konsumenckiego. Podobnie jest w przypadku leasingu nieruchomości. Na czym polega taka forma finansowania zakupu wymarzonego mieszkania? Podobna jest do wynajmu długoterminowego, ale jej zaletą jest to, że leasing przybliża do własności. To dobra opcja dla osób, które z różnych powodów nie chcą lub nie mogą zaciągać typowego kredytu hipotecznego w celu zakupu nieruchomości. Ponadto leasing mieszkania nie wiąże się z koniecznością wniesienia wkładu własnego jak przy kupowaniu nieruchomości na własność z udziałem kredytu hipotecznego. Leasing mieszkań dla firm. Na jakich zasadach się odbywa? Leasing nieruchomości dla firm jest powszechnie wykorzystywaną formą nabywania np. powierzchni biurowych, magazynowych, komercyjnych, handlowych. Właściwie takie lokale obejmuje tylko leasing nieruchomości dla przedsiębiorców. Rzadko kiedy dotyczy to leasingu mieszkania na firmę. Dzięki podpisaniu umowy leasingowej przez firmę nie będzie obciążana jej zdolność kredytowa, a ponadto możesz jako przedsiębiorca odnieść wiele cennych korzyści natury podatkowej. Leasing nieruchomości dla firm może być realizowany w formie właściwej dla leasingu operacyjnego lub leasingu finansowego. Polecamy także: Kredyt hipoteczny przy działalności gospodarczej. Czy trudno go uzyskać? Koszty leasingu i wynajmu. Które są atrakcyjniejsze dla zainteresowanych? Czy leasing nieruchomości dla osób fizycznych może w przyszłości cieszyć się większą popularnością niż obecnie? Trudno powiedzieć, co jest lepsze – wynajem czy leasing – ale zestawienie ze sobą kosztów takich rozwiązań pozwoli ocenić, która umowa generuje niższe koszty. Wydatki trzeba rozpatrywać nie tylko w wymiarze miesięcznej raty, lecz także pozostałych kosztów czy możliwych odliczeń. Zwykle miesięczna rata najmu mieszkania jest niższa od czynszu, jaki płaci leasingobiorca, jeśli korzysta on z leasingu mieszkania. Jeśli porównamy jednak ze sobą możliwości odliczenia opłaty wstępnej i odliczenia rat w kosztach podatkowych, najem nie wypadnie już tak bardzo korzystnie pod względem finansowym. Ponadto leasing nieruchomości przybliża Cię do uzyskania własności nieruchomości w przyszłości, a najem nie. Gdzie szukać ofert leasingowych dla mieszkań? W Polsce jak na razie nie ma zbyt dużego rynku, jeśli chodzi o leasing mieszkania. Oferta jest bardzo okrojona, zarówno jeśli chodzi o leasing konsumencki mieszkania, jak i leasing lokali komercyjnych czy leasing mieszkań dla firm. Automatycznie więc bardzo trudno będzie znaleźć odpowiednią ofertę tego rodzaju. Inaczej jest za granicą, gdzie leasing nieruchomości jest rozpowszechniony. Udzielają go duże, bankowe towarzystwa oraz banki występujące w roli leasingodawców, a nawet deweloperzy. Jak wygląda składanie wniosku i obsługa leasingu mieszkania? Procedura i dokumenty Jak w praktyce można skorzystać z leasingu nieruchomości? Jako przyszły leasingobiorca w pierwszej kolejności wybierasz mieszkanie i składasz wniosek do firmy oferującej takie finansowanie. Kolejne kroki wyglądają następująco: weryfikacja klienta w banku czy w firmie leasingowej, podpisanie umowy leasingowej – jeśli zdolność finansowa klienta nie budzi wątpliwości instytucji finansowej, korzystanie z leasingowanego mieszkania przy jednoczesnym opłacaniu odpowiednich rat leasingowych w ramach powiększonego czynszu. Po spłacie wszystkich rat leasingowych zgodnie z zapisami w księdze wieczystej nieruchomości i umowie leasingobiorca ma prawo do przeniesienia własności lokalu na siebie. Warte zaznaczenia jest to, że lokal leasingowany przez klienta pozostaje własnością podmiotu finansującego, z którym klient zawiera umowę na czas oznaczony. Jego obowiązkiem, jako lokatora, jest terminowe uiszczanie czynszu, którego kwota jest nieco wyższa niż standardowa. W tym temacie warto wiedzieć: Wniosek o wykreślenie hipoteki – jak wypełnić wniosek o wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej? Czy w przypadku leasingu sprawdzany jest BIK? Zwykle wśród oczywistych zalet leasingu podawana jest ta dotycząca braku skrupulatnej kontroli zdolności kredytowej, dokonywanej przez banki przy ubieganiu się klienta o kredyt hipoteczny. Jak jest jednak w przypadku leasingu? Zdolność kredytowa również ma tu znaczenie, ponieważ leasingodawca nie podpisze umowy o leasing nieruchomości z osobą fizyczną, która ma długi, a bieżące dochody po prostu nie pozwalają jej na opłacanie raty leasingowej wraz z czynszem za mieszkanie i wszelkimi innymi opłatami. Wiele firm udzielających leasingu, w tym również leasingu mieszkań, sprawdza wiarygodność klienta w BIK-u (Biurze Informacji Kredytowej), ale tylko za zgodą udzieloną przez potencjalnego leasingobiorcę. Firmy te sięgają również do powszechnie dostępnych baz danych dłużników, jak KRD, ERIF czy BIG InfoMonitor.
Co warto wiedzieć na temat podatku od wynajmu mieszkania rozliczanego ryczałtem? Podatek od kwoty przychodu do 100 000 złotych rocznie wynosi 8,5%. Podatek od kwoty przychodu przekraczający 100 000 złotych rocznie wynosi 12,5%. Osoby rozliczające się ryczałtem składają w urzędzie skarbowym PIT-28 do dnia 31. stycznia. Podatek od wynajmu mieszkania budzi spore wątpliwości. Kwestie opodatkowania dochodów z tytułu najmu miały uregulować przepisy wprowadzone przez Polski Ład, ale tak się nie stało. Mieliśmy i nadal mamy kilka modeli opodatkowania do wyboru, w zależności od naszych preferencji oraz sytuacji. Co trzeba wiedzieć o podatku od wynajmu mieszkania? Spis treściNajem prywatny 2021 a 2022Wynajem mieszkania w ramach działalności gospodarczejPodatek od wynajmu mieszkania - terminyObliczanie podatku od wynajmu mieszkaniaJeszcze najem prywatny czy już działalność gospodarcza?Wcześniejsze przepisy podatkowe dotyczące wynajmu mieszkaniaPodatek od wynajmu mieszkania a spółka Najem prywatny 2021 a 2022 Czym jest najem prywatny? To taka forma wynajmu mieszkania, która nie jest realizowana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Do 2021 roku takie dochody można było rozliczać na tzw. zasadach ogólnych – według skali podatkowej (17% i 32% od dochodu) albo ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (8,5% od przychodu do kwoty 100 000 zł, a następnie 12,5% od nadwyżki ponad 100 000 zł). Wybór zależał tak naprawdę tylko od naszych preferencji – w zależności od tego, jakie koszty w związku z wynajmem ponosił wynajmujący. Jeśli te koszty były relatywnie wysokie, bardziej opłacalna była skala podatkowa. Wynika to z faktu, że podstawą opodatkowania był dochód – a zatem przychód pomniejszony o koszty (remonty, opłaty, amortyzacja). Jeśli jednak koszty były niewielkie, to dużo bardziej atrakcyjny był ryczałt – rozliczenia były dużo prostsze (brak możliwości odliczenia kosztów i korzystania z kwoty wolnej od podatku = brak problemu z obliczaniem podstawy opodatkowania), a stawki znacznie niższe. Zgodnie z założeniami Polskiego Ładu, od 2022 roku jedyną dopuszczalną formą opodatkowania przychodów z tytułu najmu prywatnego miał być ryczałt. Stawki ryczałtu dla przychodów z tego tytułu nie uległy zmianie i nadal wynoszą 8,5% i 12,5% (od nadwyżki powyżej 100 000 zł przychodu). Ale ustawodawca wprowadzając przepisy Polskiego Ładu pozostawił podatnikom pewną furtkę. Otóż wynajmujący, który w 2021 roku płacił podatek od dochodów z tytułu najmu na zasadach ogólnych, może (ale nie musi) kontynuować rozliczanie najmu na tych samych zasadach, jednak tylko do końca 2022 r. Natomiast, jeśli już w 2021 roku wynajmujący wybrał ryczałt od przychodów, to w 2022 roku nie może przejść na zasady ogólne. Możliwość rozliczania dochodów z tytułu najmu na zasadach ogólnych potrwa tylko do końca 2022 roku, a zatem w niektórych przypadkach wynajmujący będą zobowiązani do opodatkowania przychodów z tytułu najmu ryczałtem dopiero od 2023 roku. Do kiedy można odliczyć od podatku koszt remontu mieszkania pod wynajem? Ryczałt od najmu obowiązkowy od 2023 roku. Kto straci? Jaki będzie rynek najmu w Polsce? Wynajem mieszkania w ramach działalności gospodarczej Do 2020 roku osoby wynajmujące nieruchomości w ramach prowadzonej działalności nie mogły korzystać z możliwości ryczałtowego opodatkowania dochodu uzyskiwanego z tego tytułu. W związku z tym, dochód musiały opodatkować na zasadach ogólnych przyjętych dla prowadzenia działalności gospodarczej – według skali podatkowej (17% i 32%) lub liniowo (19%). Sytuacja nieco zmieniła się od stycznia 2021 r., kiedy to ustawodawca dał możliwość opodatkowania ryczałtem przychodów z tytułu najmu uzyskiwanego również w ramach prowadzonej działalności. Potwierdzenie tego można znaleźć w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 maja 2021 roku (nr Interpretacja ta wskazuje wprost, że: „od dnia 1 stycznia 2021 roku zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych można rozliczać zarówno najem prywatny nieruchomości, jak i najem w ramach działalności gospodarczej. Tym samym od dnia 1 stycznia 2021 roku na możliwość opodatkowania najmu zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych nie ma wpływu fakt, że wynajem nieruchomości nie jest związany z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą”. W 2022 roku ta sytuacja nie uległa zmianie – przedsiębiorcy nadal mogą opodatkować dochody uzyskiwane z tytułu najmu na trzy różne sposoby: według skali podatkowej (17% i 32%), liniowo (19%), według ryczałtu (8,5%, i 12,5%). I wydawać by się mogło, że w obecnej sytuacji najwygodniej jest rozpocząć działalność gospodarczą polegającą na wynajmie lokali, ale… Trzeba mieć na uwadze, że Polski Ład wprowadził szereg zmian dla przedsiębiorców, które mogą spowodować, że choć na pierwszy rzut oka opodatkowanie dochodów z tytułu najmu w ramach działalności wydaje się bardziej atrakcyjne (z uwagi na możliwość rozliczania kosztów), to jednak inne obciążenia te korzyści mogą zniwelować. Mowa przede wszystkim o nowych zasadach obliczania składki zdrowotnej. Składka zdrowotna w przypadku opodatkowania zasadach ogólnych jest naliczana od dochodu uzyskanego w ramach działalności gospodarczej i wynosi 4,9% dochodu w przypadku rozliczenia liniowego i aż 9% w przypadku rozliczenia na skali. Co więcej, składka nie może zostać odliczona od podatku dochodowego w żadnej części. Należy pamiętać, że przedsiębiorcy „będący na ryczałcie” też zobowiązani są do opłacania składki zdrowotnej. Od 2022 roku jej wyliczenie będzie zależeć od osiągniętego przychodu. Składka wynosi 9% podstawy jej wymiaru, czyli: 60% przeciętnego wynagrodzenia przy rocznych przychodach nieprzekraczających 60 000 zł; 100% przeciętnego wynagrodzenia przy rocznych przychodach w przedziale od 60 000 zł do 300 000 zł; 180% przeciętnego wynagrodzenia przy rocznych przychodach przekraczających 300 000 zł. Do składki zdrowotnej dochodzą jeszcze składki na ubezpieczenie społeczne, chyba że przedsiębiorca ma inny tytuł do tych ubezpieczeń. Ponadto, co do zasady wynajem lokali jest usługą, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, więc do kwoty najmu należy jeszcze doliczyć ten podatek. Jeśli mamy zawarte umowy z konsumentami, musimy również zaopatrzyć się w kasę fiskalną. Niewykluczone, że będziemy też potrzebowali wsparcia księgowego, który pomoże nam z rozliczeniami (w tym uwzględnianiem amortyzacji). Te wszystkie aspekty znacznie zwiększą obciążenia dla osób chcących prowadzić działalność gospodarczą polegającą na wynajmie. Dodatkowym aspektem, który trzeba brać pod uwagę przy rozważaniu założenia działalności gospodarczej związanej z wynajmem mieszkania jest to, co robimy zawodowo na co dzień i czy działalność gospodarcza jest naszym jedynym źródłem dochodu. Jeśli nie, należy zwrócić uwagę na dwie ważne kwestie podatkowe: w przypadku opodatkowania działalności gospodarczej według skali – przychody z tej działalności łączą się z innymi przychodami opodatkowanymi w ten sposób. Oznacza to, że jeśli np. prowadzimy działalność gospodarczą w zakresie wynajmu, a do tego jeszcze pracujemy na etacie, to te dwa źródła się łączą i stanowią podstawę do opodatkowania. Należy mieć to na względzie pod kątem ewentualnego przekroczenia progu podatkowego; w przypadku opodatkowania działalności gospodarczej podatkiem liniowym lub ryczałtem – takie rozwiązanie wyłącza możliwość wspólnego rozliczenia z małżonkiem. Podatek od wynajmu mieszkania - terminy Terminy płatności podatku nieco się różnią w zależności od tego, czy wynajmujący opodatkowuje dochody w oparciu o ryczałt, czy stosuje zasady ogólne (skala lub podatek liniowy). Ryczałt W przypadku opodatkowania ryczałtem, wynajmujący opłaca po prostu ryczałt w trakcie roku w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, a po jej przekroczeniu w wysokości 12,5%. Jednak opłaca ten podatek dopiero w chwili uzyskania środków. Zatem przykładowo, jeśli wynajmujący wynajął mieszkanie, a najemca nie zapłacił w terminie czynszu za styczeń i luty i zapłacił je dopiero w marcu, to wynajmujący uzyskał przychód z najmu dopiero w marcu, czyli w momencie faktycznego otrzymania należności. Jeśli wynajmujący prowadzi działalność, która opodatkowana jest ryczałtem, powinien jeszcze dodatkowo uiszczać co miesiąc składki w przewidywanej wysokości. Skala – najem prywatny W przypadku opodatkowania dochodów z najmu prywatnego według zasad ogólnych, tj. według skali, wówczas wynajmujący nie ma obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Podatek należny od dochodów z najmu prywatnego opodatkowanych na zasadach ogólnych wynajmujący wykaże dopiero w rocznym zeznaniu PIT-36 (czyli do 30 kwietnia roku następnego) i zapłaci w takiej kwocie, jaka wynika z tego zeznania. Działalność gospodarcza Inaczej rzecz będzie się miała w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą opodatkowaną skalą lub podatkiem liniowym. Te osoby co miesiąc zobowiązane są do odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy. Obliczanie podatku od wynajmu mieszkania Co do zasady ryczałt powinien być prostszy. Z jednej strony tak właśnie powinno być – kwota do stanowiąca podstawę do obliczenia wysokości opodatkowania nie ulega zmianie, nie rozliczamy kosztów. Do obliczenia wartości podatku wyciąga się iloczyn przychodu i stawki podatku. Ale jak zawsze, diabeł tkwi w szczegółach. Sęk w tym, co jest uznawane za przychód. Bardzo często przecież poza czynszem, wynajmujący pobierają od najemców dodatkowe opłaty związane z utrzymaniem lokalu – rozliczenie za media, koszty odprowadzane do wspólnoty mieszkaniowej, opłaty za śmieci, zużycie wody itp. Czy te opłaty również wlicza się do podstawy opodatkowania ryczałtem? Niestety, tak. Zgodnie z interpretacją organów skarbowych, podstawą opodatkowania ryczałtem (czyli przychodem) jest kwota, która trafia bezpośrednio do wynajmującego. Jeśli zgodnie z umową najmu, na rachunek wynajmującego wpływa kwota czynszu powiększona o wszelkie opłaty związane z korzystaniem z lokalu, to ta powiększona kwota stanowi podstawę do opodatkowania. Dlatego w umowach z najemcami warto właściwie uregulować kwestię ponoszenia przez najemcę tych opłat, aby nie płacić zbędnie podatku od kwot, które i tak zostaną wydane na utrzymanie lokalu. Jeszcze najem prywatny czy już działalność gospodarcza? Jak widać, kwestie podatkowe dotyczące wynajmu mieszkania w sporej części zależą od tego, czy najem jest prywatny, czy prowadzony w ramach działalności gospodarczej. Kiedy zatem można uznać, że prowadzimy działalność gospodarczą polegającą na wynajmie lokali? Zgodnie z ustawą z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, działalność gospodarcza to taka, która jest prowadzona: w celu osiągnięcia dochodu, w sposób ciągły, w sposób zorganizowany. Wcześniejsze przepisy podatkowe dotyczące wynajmu mieszkania W związku z przedstawioną powyżej definicją działalności gospodarczej, na przestrzeni lat powstawało wiele wątpliwości, w którym momencie można mówić o tym, że wynajmujący już prowadzi działalność gospodarczą, a kiedy takiej działalności nie prowadzi i po prostu uzyskuje dochody z najmu prywatnego. Wiele osób wynajmuje przecież więcej niż jeden lokal. Czy to już spełnia przesłanki do uznania, że takie osoby prowadzą działalność gospodarczą? Gdzie jest granica pomiędzy najmem prywatnym, a działalnością gospodarczą polegającą na wynajmie? Od lat organy podatkowe i podatnicy prowadzili w tym zakresie spór. Urzędy skarbowe chętnie uznawały, że wynajem kilku nieruchomości jest wystarczający do uznania, że podatnik prowadzi działalność gospodarczą. Wynikało to z faktu, że do roku 2020 osoby wynajmujące nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie mogły korzystać z możliwości ryczałtowego opodatkowania dochodu uzyskiwanego z tego tytułu. W związku z tym, dochód musiały opodatkować na zasadach ogólnych przyjętych dla prowadzenia działalności gospodarczej – według skali podatkowej (17% i 32%) lub liniowo (19%). Tymczasem ryczałt (w pewnych okolicznościach) był dużo bardziej korzystny – wynosił bowiem 8,5% (do kwoty 100 000 zł) i 12,5% (od nadwyżki powyżej 100 000 zł). Sytuacja nieco zmieniła się od stycznia 2021, kiedy to ustawodawca dał możliwość opodatkowania ryczałtem przychodów z tytułu najmu uzyskiwanego również w ramach prowadzonej działalności. Przepisy te może i wyeliminowały jeden problematyczny aspekt – formę opodatkowania. Jednak wątpliwości cały czas pozostały – czy wynajem na nieco większą skalę jest już traktowany jako działalność gospodarcza czy nie? Nowelizacja dała możliwość opodatkowania ryczałtem przychodów uzyskiwanych w ramach działalności – ale przecież to nie jest jedyna kwestia związana z tą tematyką. Wynajmujący – jako osoba prowadząca działalność gospodarczą podlegałby ubezpieczeniom społecznym, musiałby zarejestrować swoją działalność w CEIDG i zgłosić się do ZUS. Dlatego ustalenie, kiedy mamy do czynienia z działalnością, a kiedy z najmem prywatnym nadal pozostaje szalenie istotne z punktu widzenia wynajmujących. Opisany problem wydaje się rozwiązywać uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 roku (sygn. akt II FPS 1/21). Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: „przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej”. Z powyższego można wyciągnąć wniosek, że to czy najem nieruchomości prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej, czy też jest to najem prywatny, decyduje sam podatnik. Nie ma przy tym znaczenia, czy jest to lokal mieszkalny, przeznaczony do najmu krótkoterminowego, czy użytkowy. Zatem w tym zakresie wynajmujący mają możliwość wyboru. Podatek od wynajmu mieszkania a spółka Jeśli żadna z powyższych form (najem prywatny i działalność gospodarcza) nie spełniają oczekiwań wynajmującego, bo przy ryczałcie nie uwzględnia się kosztów, a prowadzenie działalności gospodarczej powoduje znaczący wzrost obciążeń przez składkę zdrowotną, warto rozważyć założenie spółki, której przedmiotem działalności będzie wynajem lokali. Spółka komandytowa W obecnej sytuacji wydaje się atrakcyjna. Taka spółka musi mieć co najmniej dwóch wspólników – komplementariusza (który odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczeń) oraz komandytariusza (którego odpowiedzialność ograniczona jest do pewnej kwoty). Jeśli w spółce komandytowej wspólnikami są osoby fizyczne, to taka forma z podatkowego punktu widzenia jest całkiem przyjazna. Spółka komandytowa jest wprawdzie podatnikiem podatku CIT (19% lub 9%), a dodatkowo, od wypłaconych zysków, wspólnicy płacą podatek PIT (19%), ale: w przypadku komplementariusza – podatek PIT z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Innymi słowy, komplementariusz odlicza od swojego podatku PIT odpowiednią część podatku CIT zapłaconego przez spółkę komandytową; w przypadku komandytariusza – zwalnia się od podatku dochodowego kwotę stanowiącą 50% przychodów uzyskanych przez komandytariusza z tytułu udziału w zyskach w spółce komandytowej, nie więcej jednak niż 60 000 zł w roku podatkowym z tytułu udziału w zyskach w spółce komandytowej. Innymi słowy, od połowy uzyskanych zysków (nie więcej niż od 60 000 zł) nie płaci się podatku PIT z tytułu udziału w zysku. Jeśli zaś chodzi o składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, to wspólnicy spółki komandytowej są objęci obowiązkiem składkowym – zarówno w zakresie ubezpieczeń społecznych jak i zdrowotnych. Jest jednak pewna kluczowa różnica. Chodzi o wysokość składki zdrowotnej – w przypadku wspólników spółki komandytowej jej wysokość nie jest uzależniona od wysokości dochodu, lecz pozostaje ryczałtowa – wynosi będzie 9% podstawy, którą stanowi kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z czwartego kwartału roku poprzedniego, ogłaszanego przez GUS. Przeciętne wynagrodzenie za czwarty kwartał 2021 r. wynosiło około 5 900 zł, co oznacza, że składka zdrowotna dla wspólników spółki komandytowej w roku 2022 wynosi około 530 zł miesięcznie. Jest ona stała – niezależna od uzyskiwanego dochodu. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością W jej przypadku nie ma żadnego obowiązku składkowego (pod warunkiem, że spółka ma więcej niż jednego wspólnika). Jest też bardziej bezpieczną formą – wspólnicy spółki z nie ponoszą odpowiedzialności za jej zobowiązania. Największym minusem takiej spółki jest to, że podobnie jak spółka komandytowa jest ona podatnikiem podatku CIT (19% lub 9%), a od zysków ze spółki z wspólnicy płacą dodatkowy podatek PIT w wysokości 19%. Różnica polega na tym, że w przypadku spółki z wspólnicy płacą PIT, bez możliwości zastosowania analogicznych zwolnień, jak wspólnicy spółki komandytowej (tzw. podwójne opodatkowanie). Ta forma prowadzenia działalności rekomendowana byłaby przy większych przedsięwzięciach, obarczonych większym ryzykiem. Jeśli wynajmujący chciałby zdecydować się na założenie spółki, warto w pierwszej kolejności spotkać się ze specjalistą i rozważyć wszystkie za i przeciw, a przede wszystkim dobrać odpowiednie rozwiązania. Możliwości jest kilka, począwszy od wniesienia nieruchomości aportem, przekształcenia prowadzonej działalności gospodarczej, na sprzedaży kończąc. Każde z tych rozwiązań różni się w skutkach, przede wszystkim podatkowych, które mogą mieć znaczenie również na przyszłość. Jak widać, temat wynajmu mieszkania z podatkowego punktu widzenia nie jest łatwy. Dopiero od 2023 będziemy mieli proste zasady rozliczeń podatkowych, ale dotyczyć one będą tylko najmu prywatnego. Zmienione reguły pozbawiają możliwości ujmowania kosztów uzyskania przychodu, więc nie zawsze będą korzystne dla wynajmujących. Dlatego warto rozważyć rozpoczęcie działalności, jeśli ponosimy spore wydatki na wynajmowane lokale. Jaką formę ta działalność powinna przyjąć – zależy od preferencji. Może to być jednoosobowa działalność gospodarcza, ale w niektórych przypadkach spółka może okazać się bardziej optymalnym rozwiązaniem. W dzisiejszych czasach nie ma już uniwersalnego rozwiązania. Forma opodatkowania najmu w 2023 r. W 2023 r. nie będzie już wyboru – jedyną dopuszczalną formą opodatkowania najmu prywatnego będzie ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Ryczałt, w przeciwieństwie do skali podatkowej, jest liczony od przychodu, a nie od dochodu. Oznacza to, że nie ma możliwości odliczenia od podstawy
Najem nieruchomości cieszy się coraz większą popularnością. Na jakich zasadach rozliczać najem? Jakie są formy opodatkowania najmu? Ile wynosi podatek od wynajmu? Sprawdź. Jeśli wynajmujesz swoje mieszkanie, to masz obowiązek rozliczać się z urzędem skarbowym. Polski Ład od 2023 r. wprowadza zmiany w opodatkowaniu dochodów uzyskanych z tytułu wynajmu. Jakie? Będzie tylko jedna forma rozliczenia się z fiskusem. Przeczytaj, jak na jakich zasadach rozliczysz podatek od wynajmu mieszkania. Z tego artykułu dowiesz się do kiedy płacić podatek za wynajem prywatny czy od wynajmu prywatnego trzeba zapłacić podatek VAT co grozi za wynajmowanie na czarno czym jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i skala podatkowa Formy opodatkowania najmu Ustawa o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, znana jako Polski Ład zmienia zasady opodatkowania najmu prywatnego. Od 2022 r. nie trzeba zgłaszać do urzędu skarbowego rodzaju opodatkowania. Wcześniej skala podatkowa była domyślna. Pierwszą wpłatę zaliczki na podatek lub ryczałt uznawano za wybór. Do końca 2022 r. najem prywatny rozlicza się na podstawie skali podatkowej (zasady ogólne) lub ryczałtu. Ryczałt Pierwsza w roku podatkowym wpłata na ryczałt lub złożenie zeznania PIT-28 (jeśli pierwszy przychód nastąpił w grudniu) uznawane są za wybór. Od 2023 r. ryczałt od przychodów ewidencjonowanych będzie jedynym sposobem rozliczania przychodów z najmu prywatnego. Co jest przychodem w najmie? To kwota, którą najemca płaci za mieszkanie zgodnie z umową najmu. Nie obejmuje opłat naliczanych ryczałtowo (np. czynszu do spółdzielni) oraz opłat za wodę, prąd czy gaz. To oznacza, że jeśli najemca zalega z opłacaniem czynszu, przychód nie powstaje i nie ma obowiązku rozliczania się z tego tytułu. Co więcej, przychód nie musi mieć formy pieniężnej, może nim być zapłata w naturze. Podatek ryczałtowy będzie mniejszy, jeśli skorzystasz z ulg. Przychód z wynajmu mieszkania pomniejszają składki na ubezpieczenie społeczne, wpłacone darowizny, wpłaty na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego, wydatki na internet koszty rehabilitacji. Od 1 stycznia 2022 roku nie można odliczać składki zdrowotnej od podatku. Skala podatkowa Drugi sposób opodatkowania, z którego jeszcze w 2022 r. korzystają wynajmujący mieszkania to skala podatkowa, czyli zasady ogólne. Opodatkowaniu podlega dochód, a zatem różnica między przychodem a kosztem jego uzyskania. Są to np. wydatki na remont. Dochód z najmu mieszkania na zasadach ogólnych opodatkowywany jest jak większość dochodów z innych źródeł (np. umowy o pracę). W tej formie opodatkowania można korzystać z ulg, np. na dziecko, rehabilitacyjnej oraz odliczać darowizny lub składki na ubezpieczenie społeczne. Ile wynosi podatek od wynajmu mieszkania? Od jakiej kwoty płaci się podatek od wynajmu mieszkania? To zależy od rodzaju opodatkowania. Jednak przy rozliczaniu podatku dochodowego od mieszkania ryczałtem nie można skorzystać z kwoty wolnej od podatku. Stawka podatku naliczonego na zasadach ogólnych to: 17% minus kwota wolna od podatku – do 85 528 zł 14 539 zł 76 gr + 32% nadwyżki ponad 85 528 zł – ponad 85 528 zł Stawka ryczałtu wynosi: 8,5% przychodu do 100 tys. zł, 12,5% od nadwyżki ponad 100 tys. zł. Podatek ryczałtowy od wynajmu mieszkania liczy się od przychodu, a nie jak w przypadku skali, od dochodu. To oznacza, że nie można odliczać kosztów takich jak remont, zakup mebli do mieszkania (lub innego wyposażenia), ubezpieczenie nieruchomości czy amortyzacja. Jeśli korzystasz ze skali podatkowej, to taki koszt odliczysz jeszcze w 2022 r. Jak rozliczyć podatek od wynajmu? Ryczałt opłaca się co miesiąc lub kwartał w terminie: do 20 dnia kolejnego miesiąca, do 20 dnia następnego miesiąca po mijającym kwartale. Przy rozliczaniu ryczałtu od najmu przychód wykazuje się w zeznaniu rocznym PIT-28. Przy rozliczeniu na zasadach ogólnych w 2022 r. nie ma obowiązku wpłacania zaliczek na podatek od wynajmu. Do 30 kwietnia należy złożyć PIT-36 i wpłacić kwotę, która znajdzie się w zeznaniu. Jeśli korzystasz z zasad ogólnych, to rozliczasz się zarówno z najmu, jak i innych dochodów np. z umowy o pracę. Sprawdź Czy można rozliczać się małżonkiem? Przy ryczałcie nie ma możliwości rozliczania przychodów z małżonkiem, są jednak wyjątki i należy do nich najem prywatny. Zasady ogólne również przewidują ten sposób, jednak trzeba spełnić pewne warunki. Wspólnie mogą rozliczać się małżonkowie, którzy: byli w związku małżeńskim i wspólności majątkowej przez cały rok podatkowy, zawarli związek małżeński w trakcie roku podatkowego i pozostawali we wspólności majątkowej do ostatniego dnia roku podatkowego. Więcej informacji o warunkach opodatkowania małżonków znajduje się w art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na jakie konto wpłacić podatek od wynajmu mieszkania? Zaliczki na podatek wpłaca się na mikrorachunek. Jest to indywidualny rachunek, przez który do urzędu skarbowego trafiają wpłaty z podatków. Osoby fizyczne, które nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą sprawdzić swój mikrorachunek za pomocą numeru PESEL. Zgłoszenie umowy najmu do urzędu skarbowego Jeśli wynajmujesz i nie jesteś przedsiębiorcą, to możesz podpisać z najemcą umowę najmu okazjonalnego. Umowę tę zawiera się na czas oznaczony, ale nie dłuższy niż 10 lat. Należy ją zgłosić do urzędu skarbowego w ciągu 14 dni od rozpoczęcia najmu. Jakie korzyści daje zgłoszenie umowy najmu okazjonalnego? Zgłoszenie pozwala korzystać z praw takich jak np. przedterminowe rozwiązanie umowy. Ponadto najemca w oświadczeniu wskazuje lokal, w którym zamieszka w przypadku obowiązku opuszczenia mieszkania. Więcej na ten temat dowiesz się artykułu o najmie okazjonalnym w praktyce. Najem a podatek VAT Jeśli Twój przychód z najmu nie przekracza 200 tys. zł., to nie zapłacisz podatku VAT. Dotyczy to zarówno osób prywatnych, jak i przedsiębiorców. Jednak przychody firm to również przychody z innych źródeł, a nie tylko z najmu. Sprawdź, na jakich zasadach przedsiębiorcy, którzy wynajmują mieszkanie, mogą korzystać ze zwolnienia z VAT-u: Vat od wynajmu mieszkania. Konsekwencje nieopłacenia podatku od wynajmu Co grozi za nierozliczenie dochodów uzyskanych tytułu najmu? Zaległy podatek od najmu nie przepada, wciąż trzeba go zapłacić. Jeśli dochody nie przekraczają pięciokrotności minimalnego wynagrodzenia, uznaje się to za wykroczenie skarbowe, które podlega grzywnie lub przestępstwo skarbowe. Urząd skarbowy oblicza wysokość niezapłaconego podatku od wynajmu i dolicza odsetki. Osoby, które wyrażą tzw. czynny żal, mogą uniknąć uznania tego czynu za wykroczenie lub przestępstwo skarbowe. Czynny żal zgłasza się do naczelnika urzędu skarbowego, ale przed tym trzeba złożyć zaległe deklaracje lub zapłacić podatek z odsetkami. Może się zdarzyć, że naczelnik już udokumentuje wykroczenie lub przestępstwo, wówczas czynny żal będzie nieskuteczny. Opodatkowanie najmu - podsumowanie Jeśli wynajmujesz swoje mieszkanie, musisz opłacać podatki. Dotyczy to każdego, nie tylko osób, które prowadzą działalność gospodarczą w zakresie najmu. Kwota podatku zależy od rodzaju opodatkowania. Możesz też korzystać z ulg i odliczeń, ale w 2022 r. nie odliczysz już składki zdrowotnej. Jak jeszcze Polski Ład zmienia opodatkowanie przychodów i dochodów uzyskiwanych z najmu prywatnego? W 2022 r. wynajmujący rozliczają się wciąż na zasadach ogólnych. Od 1 stycznia 2023 r. jedyną formą opodatkowania będzie ryczałt.
Dyskusje na temat: Podatek od wynajmu mieszkania. Sprawdź Opinię użytkowników Money.pl na ten temat oraz dołącz się do Dyskusji na Forum Money.pl Kalkulator lokatowy Kalkulator kosztów

Wiele osób dysponujących wolnym mieszkaniem decyduje się na jego wynajęcie za pośrednictwem portali internetowych typu Najczęściej dotyczy to nieruchomości położonych w atrakcyjnych miejscowościach turystycznych. Spore zaskoczenie budzi fakt otrzymywania decyzji z wyższym podatkiem od nieruchomości. Czy zasadnie prywatne mieszkanie wynajmowane przez powinno być opodatkowane podwyższoną stawką podatku od nieruchomości? Sprawdź, jak rozliczyć podatek od nieruchomości za najem mieszkania! Podstawowe założenia podatku od nieruchomości W celu wyjaśnienia postawionego pytania należy przede wszystkim wyjaśnić, że podatek od nieruchomości zasadniczo obciąża właściciela. Co równie istotne, ustawa przewiduje dwie różne stawki podatkowe w stosunku do budynków lub ich części. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stawka podatku od nieruchomości wynosi od budynków lub ich części: mieszkalnych – 0,51 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej – 17,31 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Jak zatem widać, znaczne zróżnicowanie stawek podatkowych uzależnione jest od sposobu wykorzystywania nieruchomości. W przypadku gdy mamy do czynienia z nieruchomościami mieszkalnymi, otrzymamy decyzję ze znacznie niższą stawką podatkową. Jeżeli natomiast nieruchomość jest zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej, to stawka podatkowa jest dużo większa. Wysokość stawki podatku od nieruchomości w przypadku prywatnych mieszkań uzależniona jest od sposobu wykorzystywania. Nieruchomości związane z działalnością gospodarczej Według obiegowej opinii w przypadku, gdy podatnik decyduje się na najem mieszkania przez i nie ma zarejestrowanej działalności gospodarczej, to mamy do czynienia z nieruchomością mieszkalną i należy zastosować obniżoną stawkę podatkową. W celu zweryfikowania prawidłowości tego stanowiska po pierwsze należy zbadać, w jaki sposób ustawa o podatkach i opłatach lokalnych rozumie pojęcie działalności gospodarczej. Otóż w świetle art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy: „grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a”. Zwróćmy zatem uwagę, że wymieniono nie tylko przedsiębiorcę, lecz także „inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą”. Jak natomiast podaje art. 1a ust. 1 pkt 4 ustawy, przez działalność gospodarczą rozumie się działalność w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców. W myśl natomiast art. 3 Prawa przedsiębiorców działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Suma powyższych definicji wskazuje, że pojęcie działalności gospodarczej jest związane z kryteriami o charakterze obiektywnym. Nie ma w tym kontekście znaczenia brak formalnej rejestracji firmy w CEIDG. Najem mieszkania przez bez wątpienia jest działalnością zarobkową prowadzoną w sposób ciągły. To oznacza, że jest to aktywność, które spełnia warunki do uznania za działalność gospodarczą. Osoby wynajmujące prywatne nieruchomości poprzez portale internetowe typu działają w sposób zarobkowy i ciągły, co oznacza, że spełniają kryteria działalności gospodarczej określone w ustawie. Powyższe stanowisko może wzbudzać wątpliwości i zdziwienie wśród podatników, dlatego też warto przywołać przykład z orzecznictwa. Jak możemy przeczytać w wyroku NSA z 29 stycznia 2016 r., II FSK 3348/13:„Jeżeli skarżący prowadzili działalność polegającą na stałym (za pośrednictwem strony internetowej) wynajmowaniu pokoi turystom, działalność ta miała charakter zorganizowany (skarżący informację o tym zamieścili w Internecie, dostosowali budynki do prowadzenia tego typu działalności) i podjęta była w celu zarobkowym (pokoje wynajmowane były odpłatnie), to zasadne jest uznanie, że prowadzili działalność gospodarczą”. Nieruchomość prywatna - najem mieszkania W świetle powyższych wyjaśnień należy uznać, że działalność polegająca na świadczeniu usług noclegowych w prywatnych nieruchomościach za pośrednictwem portali internetowych wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej. Co ważne, w tym przypadku bez znaczenia pozostaje fakt, że podatnik nie jest formalnie zarejestrowanym w CEIDG przedsiębiorcą. Pamiętajmy, że dla uznania mieszkania za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej wystarczające jest stwierdzenie, że jest ono wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie Prawo przedsiębiorców. To z kolei prowadzi do wniosku, że w sytuacji gdy osoba fizyczna rozpocznie wynajmowanie pokoi, to tym samym stanie się innym podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy. W konsekwencji zastosowanie znajdzie wyższa stawka podatku od nieruchomości przewidziana dla nieruchomości związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przykład 1. Osoba fizyczna postanowiła wynajmować swoje prywatne mieszkanie przez Na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych taka działalność jest traktowana jako działalność gospodarcza, co powoduje, że nieruchomość będzie opodatkowana wyższą stawką podatku od nieruchomości. W świetle obowiązujących przepisów oraz wydawanych orzeczeń sądowych prywatna nieruchomość wynajmowana przez osobę fizyczną poprzez serwisy internetowe jest opodatkowana wyższym podatkiem od nieruchomości. Jak czasowe zamieszkiwanie przez podatnika wpływa na najem mieszkania? Ustaliliśmy, że wynajmowanie nieruchomości w opisanych warunkach spełnia kryteria do uznania, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą. Warto rozważyć, czy na zmianę takiej kwalifikacji może mieć okoliczność, że podatnik czasowo będzie zamieszkiwał w wynajmowanym mieszkaniu (np. poza sezonem wakacyjnym). Czy zmieni to sposób kwalifikacji funkcji nieruchomości? Niestety w ocenie organów państwowych taka sytuacja nie powoduje, że nieruchomość można uznać za mieszkalną. Okoliczność możliwości czasowego przebywania właściciela w nieruchomości nie jest tu decydująca. W sytuacji zajęcia lokalu na cele działalności gospodarczej nie jest istotne, czy i w jakim zakresie właściciel korzysta z tego lokalu na własne potrzeby. Przykład 2. Osoba fizyczna postanowiła wynajmować swoje prywatne mieszkanie przez Mieszkanie jest wynajmowane w okresie wakacyjnym, natomiast przez pozostały okres osoba ta mieszka w tej nieruchomości. Na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nadal mamy do czynienia z nieruchomością związaną z działalnością gospodarczą, co oznacza, że obowiązuje wyższa stawka podatku od nieruchomości. O opodatkowaniu podwyższoną stawką podatku od nieruchomości decyduje zajęcie mieszkania prywatnego na cele działalności gospodarczej. Nie zmienia formy kwalifikacji czasowe przebywanie właściciela w nieruchomości. Wynajmowanie prywatnych nieruchomości, w tym najem mieszkania, jest zjawiskiem tak powszechnym, że warto poświęcić więcej uwagi zagadnieniu opodatkowania takiego przypadku podatkiem od nieruchomości. Przedstawiona analiza wskazuje, że większość przypadków będzie jednak uznawana za związaną z działalnością gospodarczą, co nieodłącznie wiąże się z wyższymi stawkami podatku od nieruchomości.

Od 2022 r. rozliczenie podatku z wynajmu będzie możliwe tylko na ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych – wskazał w poniedziałek Jan Sarnowski. Nowy Polski Ład to wiele zmian podatkowych. Rządzący w ramach reform podatkowych zamierzają wprowadzić przepisy, których celem ma być urealnienie dochodu z wynajmu mieszkań.
Załącznik 1. [Ustawa z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin] Załącznik do obwieszczenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 czerwca 2022 r. (poz. 1539) USTAWA z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin DZIAŁ I Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od wydobycia niektórych kopalin, zwanym dalej "podatkiem", wydobycia: 1) miedzi; 2) srebra; 3) gazu ziemnego; 4) ropy naftowej. 2. Podatek stanowi dochód budżetu państwa. Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) urobku rudy miedzi - rozumie się przez to kopalinę wydobytą ze złóż zawierających miedź lub srebro w ilościach nadających się do przemysłowego wykorzystania; 2) wydobyciu miedzi oraz srebra - rozumie się przez to: a) wydobycie urobku rudy miedzi albo b) wydobycie urobku rudy miedzi i produkcję koncentratu; 3) koncentracie - rozumie się przez to produkt wzbogacania urobku rudy miedzi w postaci nadającej się do dalszego przetwarzania w procesach hutniczych; 4) celach badawczych - rozumie się przez to analizy oraz badania próbek urobku rudy miedzi, gazu ziemnego oraz ropy naftowej w celu ustalenia ich właściwości oraz składu; 5) kopalinie towarzyszącej - rozumie się przez to kopalinę występującą w granicach lub w bliskim sąsiedztwie złoża kopaliny głównej w taki sposób, że jej oddzielne wydobywanie jest niemożliwe lub gospodarczo nieuzasadnione, określoną w odpowiedniej koncesji lub, jeżeli koncesja nie reguluje zagospodarowania kopaliny towarzyszącej, w dokumentacji geologicznej lub geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów, sporządzonej na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego, zatwierdzonej przez właściwy organ administracji geologicznej w drodze decyzji, w przypadku gdy takie zatwierdzenie jest wymagane; 6) wydobyciu gazu ziemnego lub ropy naftowej - rozumie się przez to wydobycie gazu ziemnego lub ropy naftowej prowadzone na podstawie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów albo koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż. DZIAŁ II Przedmiot opodatkowania, podatnik oraz obowiązek podatkowy Art. 3. 1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem jest wydobycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium wyłącznej strefy ekonomicznej: 1) miedzi; 2) srebra; 3) gazu ziemnego; 4) ropy naftowej. 2. Opodatkowaniu podatkiem nie podlegają: 1) urobek rudy miedzi lub przetworzony urobek rudy miedzi niebędący koncentratem, przeliczony na masę urobku rudy miedzi, w ilości nieprzekraczającej 1 tony miesięcznie, 2) wydobyty gaz ziemny w ilości nieprzekraczającej równowartości 11 MWh miesięcznie, 3) wydobyta ropa naftowa w ilości nieprzekraczającej 1 tony miesięcznie - jeżeli zostały wykorzystane na cele badawcze. 3. Opodatkowaniu podatkiem nie podlega również wydobyty metan występujący w złożach węgla kamiennego oraz wydobyty metan występujący jako kopalina towarzysząca. Art. 4. 1. Podatnikiem podatku jest dokonująca w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej wydobycia miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej: 1) osoba fizyczna; 2) osoba prawna; 3) jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, w tym spółka cywilna, której wspólnikom udzielono koncesji na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2022 r. poz. 1072 i 1261). 2. Jeżeli wydobycie gazu ziemnego lub ropy naftowej odbywa się w ramach umowy o współpracy, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze, podatnikiem jest każda strona tej umowy, a jeżeli stroną umowy o współpracy jest spółka cywilna - ta spółka. Art. 5. 1. W zakresie wydobycia miedzi oraz srebra obowiązek podatkowy powstaje w dniu wyprodukowania koncentratu z wydobytego przez podatnika urobku rudy miedzi. 2. W przypadku gdy podatnik nie produkuje koncentratu z wydobytego urobku rudy miedzi, obowiązek podatkowy powstaje w dniu wydobycia tego urobku. 2a. W zakresie wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wprowadzenia gazu ziemnego lub ropy naftowej do sieci przesyłowej lub bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej albo z chwilą załadunku gazu ziemnego lub ropy naftowej na inny środek transportu. 3. Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy w związku z wyprodukowaniem koncentratu, wydobyciem urobku rudy miedzi, wydobyciem gazu ziemnego lub wydobyciem ropy naftowej, za dzień jego powstania uznaje się dzień, w którym organ podatkowy stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu. DZIAŁ III Podstawa opodatkowania, stawka podatku oraz zwolnienia od podatku Art. 6. 1. Podstawę opodatkowania podatkiem w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra stanowi ilość miedzi oraz srebra zawarta w wyprodukowanym koncentracie. 2. W przypadku gdy podatnik nie produkuje koncentratu z wydobytego urobku rudy miedzi, podstawę opodatkowania podatkiem w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra stanowi ilość miedzi oraz srebra zawarta w urobku rudy miedzi. 3. Podstawę opodatkowania podatkiem w zakresie wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej stanowi wartość wydobytego gazu ziemnego lub wydobytej ropy naftowej. Art. 7. 1. W zakresie wydobycia miedzi oraz srebra wysokość podatku za dany miesiąc stanowi suma iloczynów: 1) ilości miedzi, wyrażonej w tonach, oraz stawki podatku określonej w ust. 2 albo 3, oraz 2) ilości srebra, wyrażonej w kilogramach, oraz stawki podatku określonej w ust. 4 albo 5. 2. Jeżeli średnia cena miedzi przekracza 15 000 zł za tonę, stawkę podatku za tonę wydobytej miedzi oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = [0,033 × średnia cena miedzi + (0,001 × średnia cena miedzi)2,5] × 0,85 - przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 16 000 zł za tonę. 3. Jeżeli średnia cena miedzi nie przekracza 15 000 zł za tonę, stawkę podatku za tonę wydobytej miedzi oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = (średnia cena miedzi - 12 000 zł) × 0,374 - przy czym minimalna stawka podatku wynosi 0,5% średniej ceny miedzi. 4. Jeżeli średnia cena srebra przekracza 1200 zł za kilogram, stawkę podatku za kilogram wydobytego srebra oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = [0,125 × średnia cena srebra + (0,001 × średnia cena srebra)4] × 0,85 - przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 2100 zł za kilogram. 5. Jeżeli średnia cena srebra nie przekracza 1200 zł za kilogram, stawkę podatku za kilogram wydobytego srebra oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = (średnia cena srebra - 1000 zł) × 0,638 - przy czym minimalna stawka podatku wynosi 0,5% średniej ceny srebra. 6. Stawka podatku, o której mowa w ust. 2-5, jest zaokrąglana w górę z dokładnością do jednego grosza. Art. 7a. 1. W zakresie wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej wysokość podatku za dany miesiąc stanowi suma iloczynów: 1) wartości wydobytego gazu ziemnego wyrażonej w złotych oraz stawki podatku określonej w ust. 6 oraz 2) wartości wydobytej ropy naftowej wyrażonej w złotych oraz stawki podatku określonej w ust. 7. 2. Wartość wydobytego gazu ziemnego stanowi iloczyn ilości wydobytego gazu ziemnego wyrażonej w megawatogodzinach oraz średniej ceny gazu ziemnego. 3. Wartość wydobytej ropy naftowej stanowi iloczyn ilości wydobytej ropy naftowej wyrażonej w tonach oraz średniej ceny ropy naftowej. 4. (uchylony) 5. Ilość wydobytego gazu ziemnego oraz wydobytej ropy naftowej określa się na podstawie pomiarów w punktach wprowadzenia gazu ziemnego lub ropy naftowej do sieci przesyłowej lub bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej albo z chwilą załadunku gazu ziemnego lub ropy naftowej na inny środek transportu. 6. Stawka podatku w zakresie wydobycia gazu ziemnego wynosi: 1) 1,5% - w przypadku wydobycia gazu ziemnego ze złoża, którego średnia przepuszczalność nie przekracza 0,1 milidarcy oraz średnia efektywna porowatość nie przekracza 10%; 2) 3% - w przypadku wydobycia gazu ziemnego ze złoża innego niż określone w pkt 1. 7. Stawka podatku w zakresie wydobycia ropy naftowej wynosi: 1) 3% - w przypadku wydobycia ropy naftowej ze złoża, którego średnia przepuszczalność nie przekracza 0,1 milidarcy oraz średnia efektywna porowatość nie przekracza 10%; 2) 6% - w przypadku wydobycia ropy naftowej ze złoża innego niż określone w pkt 1. 8. Dla wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej z dna morskiego stosuje się odpowiednio stawki podatkowe określone w ust. 6 pkt 1 oraz w ust. 7 pkt 1. 9. Właściwości złoża, o których mowa w ust. 6 i 7, określa się na podstawie dokumentacji geologicznej lub geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów, sporządzonej na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego. 10. Wartość wydobytego gazu ziemnego lub ropy naftowej wyraża się w złotych, zaokrąglając w górę z dokładnością do jednego złotego. Art. 7b. 1. Zwalnia się od podatku wydobycie gazu ziemnego z odwiertu rozpoznawczego lub wydobywczego, z którego miesięczne wydobycie gazu ziemnego nie przekracza równowartości 1100 MWh. 2. Zwalnia się od podatku wydobycie ropy naftowej z odwiertu rozpoznawczego lub wydobywczego, z którego miesięczne wydobycie ropy naftowej nie przekracza 80 ton. Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, do 15. dnia każdego miesiąca, w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów, średnią cenę tony miedzi oraz średnią cenę kilograma srebra za poprzedni miesiąc, wyrażoną w złotych, zaokrągloną w górę z dokładnością do jednego złotego, na podstawie średniej arytmetycznej średnich kursów dolara amerykańskiego do złotego ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski w poprzednim miesiącu oraz odpowiednio: 1) średniej arytmetycznej dziennych notowań miedzi (LME Daily Official and Settlement Price) ustalonych na London Metal Exchange (LME) w poprzednim miesiącu, wyrażonej w dolarach amerykańskich za tonę, zaokrąglonej w górę z dokładnością do jednego centa amerykańskiego; 2) średniej arytmetycznej dziennych notowań srebra (London Silver Fixing)1) ustalonych na London Bullion Market Association (LBMA) w poprzednim miesiącu, wyrażonej w dolarach amerykańskich za uncję, zaokrąglonej w górę z dokładnością do jednego centa amerykańskiego, przy czym przyjmuje się, że kilogram zawiera 32,15 uncji. 2. W przypadku gdy notowania miedzi lub srebra, o których mowa w ust. 1, nie zostały ustalone, do obliczenia wysokości podatku przyjmuje się średnią cenę tony miedzi lub średnią cenę kilograma srebra, ogłoszoną w ostatnim obwieszczeniu. Art. 8a. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, do 15. dnia każdego miesiąca, w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów, średnią cenę megawatogodziny gazu ziemnego za poprzedni miesiąc, wyrażoną w złotych, zaokrągloną w górę z dokładnością do jednego złotego, na podstawie średniej arytmetycznej dziennych notowań gazu ziemnego (Rynek Dnia Następnego) ustalonych na Towarowej Giełdzie Energii w poprzednim miesiącu. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, do 15. dnia każdego miesiąca, w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów, średnią cenę tony ropy naftowej za poprzedni miesiąc, wyrażoną w złotych, zaokrągloną w górę z dokładnością do jednego złotego, na podstawie średniej arytmetycznej średnich kursów dolara amerykańskiego do złotego ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski w poprzednim miesiącu oraz średniej arytmetycznej dziennych notowań ropy naftowej (OPEC daily basket price) ustalonych przez Organization of the Petroleum Exporting Countries w poprzednim miesiącu, wyrażonej w dolarach amerykańskich za baryłkę, zaokrąglonej w górę z dokładnością do jednego centa amerykańskiego, przy czym przyjmuje się, że tona zawiera 7,4 baryłek ropy naftowej. 3. W przypadku gdy notowania gazu ziemnego lub ropy naftowej, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zostały ustalone, do obliczenia wysokości podatku przyjmuje się średnią cenę megawatogodziny gazu ziemnego lub średnią cenę tony ropy naftowej ogłoszoną w ostatnim obwieszczeniu. Art. 9. 1. Kwoty, o których mowa w art. 7 ust. 2-5, z wyjątkiem maksymalnych stawek podatku, podlegają w każdym roku kalendarzowym podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w roku kalendarzowym poprzedzającym rok waloryzacji w stosunku do roku poprzedniego, a jeżeli wskaźnik ten ma wartość ujemną, kwoty nie ulegają zmianie. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów do dnia 15. lutego danego roku, kwoty, o których mowa w art. 7 ust. 2-5, z wyjątkiem maksymalnych stawek podatku, wyrażone w złotych, zaokrąglone w górę z dokładnością do jednego złotego. Art. 10. 1. W przypadku gdy: 1) podmiot, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lub art. 8a ust. 1 i 2: a) zmieni nazwę lub zostanie przekształcony, kontynuując notowania miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej - podstawę obliczenia średniej arytmetycznej dziennych notowań miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej stanowią notowania prowadzone przez podmiot pod zmienioną nazwą lub przez podmiot w nowej formie prawnej, b) zostanie przejęty, kontynuując notowania miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej - podstawę obliczenia średniej arytmetycznej dziennych notowań miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej stanowią notowania prowadzone przez następcę prawnego; 2) zmianie ulegnie nazwa notowania, o którym mowa w art. 8 lub w art. 8a ust. 1 i 2 - podstawę obliczenia średniej arytmetycznej dziennych notowań miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej stanowią notowania pod zmienioną nazwą. 1a. W przypadku, gdy podmiot, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, zakończy działalność dotyczącą notowań srebra - podstawę obliczenia średniej arytmetycznej dziennych notowań srebra stanowią notowania srebra ustalone na giełdzie w Nowym Jorku (Comex Silver Futures-Settlement Price). 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", aktualną nazwę podmiotu lub nazwę notowania. Art. 10a. 1. Podatnik jest uprawniony do odliczenia od podatku skumulowanej straty podatkowej (straty), za którą uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób prawnych lub sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, obliczonych zgodnie z ust. 2 lub 3, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone od podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych - w wysokości 19% tej straty. 2. Podatnik dokonujący wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej oblicza stratę, o której mowa w ust. 1, na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych. Jeżeli określenie wysokości straty w ten sposób nie jest możliwe, podatnik określa stratę w części dotyczącej wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej do ogólnej kwoty przychodów tego podatnika, określonych na podstawie przepisów o podatku dochodowym, uzyskanych w tym roku podatkowym. 3. Podatnik dokonujący wydobycia miedzi oraz srebra może odliczyć stratę, o której mowa w ust. 1, pod warunkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności w zakresie wydobycia miedzi i srebra. W takim przypadku stratę określa się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, a jeżeli określenie wysokości straty w ten sposób nie jest możliwe, podatnik określa stratę w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wydobycia miedzi oraz srebra do ogólnej kwoty przychodów danego podatnika, określonych na podstawie przepisów o podatku dochodowym, uzyskanych w tym roku podatkowym. W przypadku gdy relacja straty w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra, obliczonej w sposób określony w zdaniu drugim, i straty dotyczącej całej działalności podatnika przekracza 98%, podatnik ma prawo wykazać stratę w wysokości 100%. 4. W przypadku prowadzenia działalności w zakresie wydobycia miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej w formie spółki cywilnej, spółki jawnej lub spółki komandytowej za skumulowaną stratę, o której mowa w ust. 1, uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone przez wspólników spółki. W takim przypadku każdy ze wspólników jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności wydobywczej. Przepis ust. 2 lub 3 stosuje się odpowiednio. DZIAŁ IV Właściwość organów podatkowych oraz rejestr podatników Rozdział 1 Właściwość organów podatkowych Art. 11. 1. Organami podatkowymi właściwymi w zakresie podatku są naczelnik urzędu skarbowego oraz dyrektor izby administracji skarbowej, właściwi ze względu na adres siedziby podatnika - w przypadku osób prawnych albo jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, albo miejsce zamieszkania podatnika - w przypadku osób fizycznych. 2. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 1, właściwymi organami podatkowymi są: 1) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Legnicy oraz Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu - w sprawach podatku w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra; 2) Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście w Warszawie oraz Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie - w sprawach podatku w zakresie wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) urzędy skarbowe lub urząd skarbowy i izby administracji skarbowej lub izbę administracji skarbowej, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są właściwi w zakresie podatku, a także terytorialny zasięg ich działania, uwzględniając gospodarcze potrzeby podatników, 2) właściwy urząd skarbowy lub właściwe urzędy skarbowe, na których rachunek bankowy dokonuje się zapłaty podatku, oraz określi terytorialny zasięg ich działania w tym zakresie - uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego poboru podatku. Rozdział 2 Rejestr podatników Art. 12. Organ udzielający koncesji na wydobycie miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej oraz koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż gazu ziemnego lub ropy naftowej informuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych o: 1) udzieleniu, zmianie treści, stwierdzeniu wygaśnięcia oraz cofnięciu koncesji na wydobycie miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej oraz koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż gazu ziemnego lub ropy naftowej, oraz o ich treści, 2) przeniesieniu, w drodze decyzji, na inny podmiot koncesji, o których mowa w pkt 1, 3) innym niż określone w pkt 1 i 2 przypadku utraty mocy koncesji, o których mowa w pkt 1 - w terminie 7 dni od dnia udzielenia, zmiany treści, stwierdzenia wygaśnięcia, cofnięcia, przeniesienia koncesji lub innego przypadku utraty mocy koncesji. Art. 13. 1. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego prowadzi rejestr podatników. 2. Rejestr zawiera dane zawarte w informacjach, o których mowa w art. 12. DZIAŁ V Deklaracja podatkowa oraz termin płatności podatku Art. 14. 1. Podatnik jest obowiązany, bez wezwania: 1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklarację podatkową, 2) obliczać i wpłacać podatek na rachunek właściwego urzędu skarbowego - za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. 1a. Deklaracje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są składane wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, wzór deklaracji podatkowej, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca jej składania oraz pouczeniem podatnika, mając na względzie zapewnienie prawidłowości obliczania wysokości podatku i wykonania obowiązków w tym zakresie, a także uwzględniając specyfikę wydobycia miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej. DZIAŁ VI Pomiary oraz ewidencje pomiarów Art. 15. 1. Podatnik nieprodukujący koncentratu z urobku rudy miedzi jest obowiązany do: 1) pomiaru każdego dnia, w którym wydobyto urobek, ilości urobku rudy miedzi z zastosowaniem przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej, z zastrzeżeniem ust. 5; 2) pomiaru każdego dnia, w którym wydobyto urobek, zawartości miedzi w urobku rudy miedzi; 3) pobierania każdego dnia, w którym wydobyto urobek, próbek na zawartość srebra w urobku rudy miedzi oraz pomiaru zawartości srebra w urobku rudy miedzi za każdy miesiąc na podstawie pobranych próbek dziennych. 2. Podatnik produkujący koncentrat z urobku rudy miedzi jest obowiązany do: 1) pomiaru każdego dnia, w którym wyprodukowano koncentrat, ilości wyprodukowanego koncentratu z zastosowaniem przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej; 2) pomiaru każdego dnia, w którym wyprodukowano koncentrat, zawartości miedzi w koncentracie; 3) pobierania każdego dnia, w którym wyprodukowano koncentrat, próbek na zawartość srebra w koncentracie oraz pomiaru zawartości srebra w koncentracie za każdy miesiąc na podstawie pobranych próbek dziennych. 3. Pomiarów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, dokonuje się zgodnie z metodykami badawczymi zatwierdzonymi przez krajową jednostkę akredytującą, o której mowa w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2022 r. poz. 5 i 974). 4. Na podstawie pomiarów przeprowadzonych zgodnie z ust. 1-3 podatnik określa ilość miedzi oraz srebra w urobku rudy miedzi lub koncentracie. 5. Podatnik przekazujący urobek rudy miedzi na cele badawcze jest obowiązany do pomiaru z zastosowaniem przyrządów pomiarowych: 1) ilości urobku rudy miedzi, w tym także poddanego przeróbce przed przekazaniem na cele badawcze, 2) ilości miedzi w urobku rudy miedzi, 3) ilości srebra w urobku rudy miedzi - przekazanych w danym miesiącu na cele badawcze. Art. 15a. 1. Podatnik wydobywający gaz ziemny lub ropę naftową jest obowiązany do: 1) pomiaru, z zastosowaniem przyrządów pomiarowych, ilości gazu ziemnego wprowadzonego w danym miesiącu do sieci przesyłowej lub bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej albo gazu ziemnego załadowanego na inny środek transportu; 2) pomiaru, z zastosowaniem przyrządów pomiarowych, ilości ropy naftowej wprowadzonej w danym miesiącu do sieci przesyłowej lub bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej albo ropy naftowej załadowanej na inny środek transportu; 3) pomiaru, w tym również metodami pośrednimi, ilości wydobytego gazu ziemnego, wykorzystanego na cele badawcze w danym miesiącu; 4) pomiaru, w tym również metodami pośrednimi, ilości wydobytej ropy naftowej, wykorzystanej na cele badawcze w danym miesiącu; 5) w przypadku zwolnienia, o którym mowa w art. 7b ust. 1 - pomiaru, w tym również metodami pośrednimi, ilości wydobytego gazu ziemnego - w odniesieniu do odwiertu rozpoznawczego lub wydobywczego; 6) w przypadku zwolnienia, o którym mowa w art. 7b ust. 2 - pomiaru, w tym również metodami pośrednimi, ilości wydobytej ropy naftowej - w odniesieniu do odwiertu rozpoznawczego lub wydobywczego. 2. Pomiarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dokonuje się w chwili wprowadzania odpowiednio gazu ziemnego lub ropy naftowej do sieci albo w chwili ich załadunku na inny środek transportu. Art. 16. 1. Podatnik jest obowiązany do dokumentowania i ewidencjonowania wyników pomiarów, o których mowa w art. 15 ust. 1, 2 i 5 oraz w art. 15a ust. 1, a także ilości miedzi oraz srebra zawartych w urobku rudy miedzi lub koncentracie. 2. Ewidencja może być prowadzona w formie elektronicznej. 3. Podatnik jest obowiązany przechowywać ewidencję i dokumenty związane z jej prowadzeniem do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja, uwzględniając potrzebę prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania. DZIAŁ VII Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe2) Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących Art. 17-22. (pominięte) Rozdział 1a3) Przepisy epizodyczne Art. 22a. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 30 listopada 2022 r. przy ustalaniu stawki podatku za tonę wydobytej miedzi, o której mowa w art. 7 ust. 2, stosuje się następujący wzór: stawka podatku = [0,033 × średnia cena miedzi + (0,001 × średnia cena miedzi)2,5] × 0,6. 2. W okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 30 listopada 2022 r. przy ustalaniu stawki podatku za kilogram wydobytego srebra, o której mowa w art. 7 ust. 4, stosuje się następujący wzór: stawka podatku = [0,125 × średnia cena srebra + (0,001 × średnia cena srebra)4] × 0,6. Rozdział 2 Przepisy przejściowe i końcowe Art. 23. 1. W podmiotach, które w dniu wejścia w życie ustawy dokonują wydobycia miedzi oraz srebra, przeprowadza się urzędowe sprawdzenie, o którym mowa w art. 64 ustawy wymienionej w art. 224), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. W celu dokonania urzędowego sprawdzenia podmioty, o których mowa w ust. 1, przesyłają właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zgłoszenie oraz dokumentację, o których mowa w art. 64 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 22, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 24. Organ wydający koncesję na wydobywanie kopalin ze złóż informuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych o wydanych koncesjach na wydobycie rudy miedzi oraz srebra oraz o ich treści w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 25. Rada Ministrów dokona analizy wpływu niniejszej ustawy na sektor wydobywczy miedzi i srebra oraz sektor finansów publicznych oraz przedłoży Sejmowi odpowiednią informację w tym zakresie, nie później niż w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 26. Przepisy ustawy nie mają zastosowania do miedzi oraz srebra zawartych w koncentracie wyprodukowanym, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z urobku rudy miedzi wydobytego przed dniem jej wejścia w życie. Art. 27. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia5). 1) Obecnie LBMA Silver Price na podstawie obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie aktualnej nazwy notowania, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin ( poz. 772); nazwa notowania podlega aktualizacji na podstawie art. 10 ust. 2 niniejszej ustawy. 2) Tytuł działu w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 lutego 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz. U. poz. 558), która weszła w życie z dniem 10 marca 2022 r. 3) Rozdział dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 4) Artykuł 22 zawiera zmiany do ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. 5) Ustawa została ogłoszona w dniu 3 kwietnia 2012 r.
W zgodzie z prawem – co grozi za wynajmowanie mieszkania “na czarno”? Podatki związane z wynajmowaniem mieszkania nie są małe (zob. „Podatek od wynajmu mieszkania. Jak rozliczać wynajem?„). Dlatego kuszącym wydaje się pomysł wynajmowania bez zgłoszenia tego faktu do urzędu skarbowego.
Od 1 lipca 2022 r. wejdzie w życie nowa skala podatkowa PIT przewidująca nową niższą stawkę PIT w wysokości 12%. Ta nowa skala podatkowa ma być stosowana do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. Jaka skala podatkowa PIT obowiązuje od 1 stycznia 2022 r.?Nowa skala podatkowa PIT w 2022 roku – zmiana od 1 lipca ale ze skutkiem od 1 stycznia 2022 wejścia w życie nowelizacji i stosowania nowej skali podatkowejKalkulatory (Polski Ład skala podatkowa PIT obowiązuje od 1 stycznia 2022 r.? Aktualnie (od 1 stycznia 2022 r.) obowiązuje skala podatkowa wynikająca z ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2105, z późn. zm.) - czyli z podatkowej części tzw. Polskiego Ładu. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 27 ust. 1 ustawy o PIT podatek dochodowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem art. 29–30f ustawy o PIT, pobiera się od podstawy jego obliczenia według następującej skali: Podstawa obliczenia podatku w złotych Podatek wynosi ponad do 120 000 17% minus kwota zmniejszająca podatek 5100 zł 120 000 15 300 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł Nowa skala podatkowa PIT w 2022 roku – zmiana od 1 lipca ale ze skutkiem od 1 stycznia 2022 r. Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 2186), który ma na celu korektę błędnych przepisów podatkowych Polskiego Ładu, zakłada wprowadzenie nowej skali podatkowej w PIT w 2022 roku. Stawka 12% PIT zamiast ulgi dla klasy średniej Projekt ten zakłada przede wszystkim obniżenie niższej stawki podatkowej PIT z 17% do 12%. Nowa, niższa stawka podatkowa dotyczyć będzie każdego podatnika (uzyskującego dochody na skali), bez względu na źródło osiąganych przychodów, wysokość przysługujących kosztów uzyskania przychodu, fakt zatrudnienia u kilku pracodawców czy też równoczesnego pobierania emerytury. Z nowej, niższej stawki podatku skorzystają również przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną według skali podatkowej. Stawka 12% PIT ma być stosowana do opodatkowania każdego z podatników opodatkowujących swoje przychody według skali podatkowej. Rozwiązanie to ma na celu rekompensatę za uchylaną tą samą nowelizacją tzw. ulgę dla klasy średniej. W przypadku podatników, dla których uchylenie tzw. ulgi dla klasy średniej mogłoby nie być jednak korzystnym rozwiązaniem, przewidziano uprawnienie do pomniejszenia zobowiązania podatkowego o wysokość ubytku, spowodowanego zmianą systemu. Tym samym w żadnym przypadku uchylenie tzw. ulgi dla klasy średniej nie będzie wiązało się z pogorszeniem sytuacji podatników uprzednio do niej uprawnionych. Ponadto niniejszy projekt przewiduje także inne korzystne rozwiązania wynikające z uwzględnienia postulatów społecznych, tj. przywrócenie możliwości preferencyjnego opodatkowania dochodów samotnych rodziców czy też możliwość uwzględniania przez niektórych podatników składki zdrowotnej w rozliczeniu podatkowym. Będzie to dotyczyło podatników rozliczających się poza skalą podatkową, a zatem tych podatników, którzy nie skorzystają z obniżenia stawki podatkowej do 12%. Nowa skala podatkowa PIT w 2022 roku Do rozliczenia dochodu będzie miała zastosowanie następująca nowa skala podatkowa: Podstawa obliczenia podatku w złotych Podatek wynosi Ponad do 120 000 12% minus kwota zmniejszająca podatek 3600 zł 120 000 10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł Ta nowa skala podatkowa PIT oznacza zatem obniżenie stawki podatku dochodowego od osób fizycznych w pierwszym przedziale skali podatkowej z 17% do 12%. Skutkować to będzie co do zasady niższym zobowiązaniem podatkowym każdego z podatników opodatkowujących dochody wg skali podatkowej. Po wejściu w życie zmiany podatek od dochodów w wysokości 120 000 zł (tj. na poziomie granicy przedziału skali podatkowej) wyniesie 10 800 zł, zamiast dotychczasowej kwoty 15 300 zł. Stąd podatnicy uzyskujący dochody co najmniej na tym poziomie, na nowej konstrukcji skali podatkowej z obniżoną stawką, zyskają w skali roku 4500 zł. Niższy podatek będzie pobierany zaraz po wejściu w życie ustawy, już na etapie poboru zaliczek na podatek przy zastosowaniu 12% stawki. Natomiast ostateczny zysk tej zmiany będzie odczuwalny przy rozliczeniu podatku dochodowego, dodać i podkreślić należy, że już za rok bieżący. Utrzymanie kwoty wolnej na poziomie 30 000 zł oznacza nową kwotę zmniejszającą podatek, skoro obniżeniu ulega niższa stawka podatkowa do 12%. Nowa kwota zmniejszająca podatek (przekładająca się na kwotę wolną od podatku w wysokości 30 000 zł) wynosi 3600 zł (30 000 zł x 12% = 3 600 zł). Konsekwencją innej kwoty zmniejszającej podatek wynoszącej 3600 zł jest też odpowiadająca jej kwota zmniejszająca miesięczne zaliczki na podatek wynosząca 300 zł (1/12 z kwoty zmniejszającej podatek 3600 zł = 300 zł). Terminy wejścia w życie nowelizacji i stosowania nowej skali podatkowej Większość przepisów omawianej nowelizacji ma (w założeniu) wejść w życie 1 lipca 2022 roku. Ale nowa ww. skala podatkowa PIT wprowadzana tą nowelizacją ma być stosowana do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. Tak wynika z art. 14 ust. 1 omawianego projektu nowelizacji. Źródło: Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 2186) - przebieg procedury legislacyjnej w Sejmie oprac. Paweł Huczko Kalkulatory (Polski Ład Polecamy nowe kalkulatory, uwzględniające zasady, które zaczną obowiązywać od 1 lipca 2022 r.: Kalkulator wynagrodzeń Niskie Podatki Kalkulator umów zlecenia Niskie Podatki Kalkulator umów o dzieło Niskie Podatki Skala podatkowa 2022. Zmiany w PIT od 1 lipca 2022 r. - obniżka stawki z 17% do 12% INFOR Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE
NOWOŚĆ! | PODATEK OD WYNAJMU MIESZKANIA | KURS ONLINE. Kurs „Poznaj podstawy wynajmu” jest dostępny online – możesz go zrealizować, siedząc wygodnie w swoim fotelu. Po zakupie otrzymasz dostęp do materiałów aż na 365 dni, dzięki czemu będziesz mógł poszerzać swoją wiedzę w dogodnym dla Ciebie momencie. Oprócz
W związku z nowym rokiem podatkowym wynajmujący stoją przed wyborem optymalnej dla siebie formy opodatkowania dochodów z najmu. Podatek od wynajmu można bowiem rozliczać na kilka sposobów. W tym roku wybór może wydawać się nieco trudniejszy ze względu na Polski Ład i zamieszanie, które wokół niego powstało. Kolejne poprawki do projektu ustawy wniosły wiele istotnych zmian w podatkach. Niektóre z nich wejdą w życie począwszy od 1 stycznia 2022 roku a niektóre począwszy od 1 stycznia 2023 roku. Jeśli jeszcze się z nimi nie zapoznałeś, to możesz to zrobić poniższym artykule dowiesz się, jakie masz możliwości w zakresie wyboru formy opodatkowania najmu w 2022 roku. Poznasz też ich podstawowe WYBORU FORMY OPODATKOWANIA NAJMUDo kiedy możesz wybrać formę opodatkowania najmu na 2022 rok?Zgodnie z przepisami wyboru należy dokonać do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu uzyskania pierwszego w danym roku podatkowym przychodu. Zdecydowana większość wynajmujących pierwszy czynsz w 2022 roku otrzyma w styczniu. Oznacza to, że termin wyboru opodatkowania najmu przypadnie na 20 OD WYNAJMU W 2022 ROKUPoniższy wykres przedstawia dostępne formy opodatkowania wynajmu obowiązujące w 2022 nieruchomości, np. mieszkań czy też lokali użytkowych można rozliczać na dwa sposoby – poprzez, tzw. najem prywatny lub w ramach działalności NIERUCHOMOŚCI W RAMACH NAJMU PRYWATNEGOJeśli w 2021 roku rozliczałeś wynajem nieruchomości w ramach, tzw. najmu prywatnego, to w 2022 roku masz do wyboru dwie formy opodatkowania: ryczałt lub zasady ogólne. Druga z nich przysługuje Ci jeszcze tylko w 2022 roku! Począwszy od 2023 roku najem prywatny rozliczysz już tylko OD WYNAJMU | RYCZAŁT CZY ZASADY OGÓLNE?Czym różni się ryczałt w najmie od opodatkowania na zasadach ogólnych? Poznaj podstawowe Możliwość rozliczenia kosztów na zasadach ogólnychPonosisz wysokie koszty związane z najmem (odsetki od kredytu, opłaty administracyjne, amortyzacja)? Jeśli tak, to pamiętaj, że wybierając zasady ogólne, możesz rozliczyć koszty, a tym samym pomniejszyć swój podatek od wynajmu. Zestawienie podstawowych kosztów w najmie znajdziesz TUTAJ. Ułatwi Ci ono podjęcie decyzji związanej z wyborem formy opodatkowania obliczenie ryczałtu nie uwzględniasz kosztów, jakie ponosisz. Tu bierzesz pod uwagę wyłącznie Stawka podatkuNa ryczałcie obowiązują dwie stawki podatku: 8,5 % oraz 12,5 %. Jeśli Twoje przychody nie przekroczą progu zł, wówczas obowiązuje Cię niższa ze stawek. Z kolei jeśli przychody przekroczą zł, to od nadwyżki ponad zł zapłacisz 12,5 % przypadku zasad ogólnych stawki podatku są wyższe. Wynoszą 17 % (dla dochodów do zł) oraz 32 % (od nadwyżki ponad zł).3. Podstawa obliczania podatkuRyczał obliczasz od przychodów z najmu. Nie uwzględniasz tu kosztów, jakie ponosisz. Z kolei na zasadach ogólnych najpierw odliczasz od przychodu koszty, a dopiero później obliczasz podatek. Jeśli ponosisz wysokie koszty związane z wynajem, to może się okazać, że na zasadach ogólnych podatek od wynajmu będzie niższy niż na Sumowanie z dochodamiDochód z najmu opodatkowanego na zasadach ogólnych sumuje się z dochodami z innych źródeł opodatkowanymi w ten sam sposób (skala podatkowa), np. z dochodami z etatu. W konsekwencji istnieje ryzyko, że Twoje łączne dochody przekroczą zł. Wówczas od nadwyżki ponad tę kwotę zapłacisz podatek według stawki 32 %.Ryczałt obliczasz oddzielnie. Nie sumujesz przychodów opodatkowanych ryczałtem z dochodami opodatkowanymi na zasadach ogólnych. Przykładowo, jeśli uzyskujesz dochody z umowy o pracę i rozliczasz najem ryczałtem, to nie ponosisz ryzyka, że dodatkowy dochód z najmu wpłynie na przekroczenie progu podatkowego Zgłoszenie do urzęduJeśli zdecydujesz się na ryczałt, wówczas powinieneś poinformować o tym naczelnika urzędu skarbowego. Zrobisz to poprzez złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu. Jeśli w 2021 roku korzystałeś z ryczałtu i chcesz przy nim pozostać, wówczas nie musisz dodatkowo informować o tym urzędu skarbowego. Wybór ryczałtu dotyczy również kolejnych lat, chyba że chcesz z niego zrezygnować. W takim wypadku należy złożyć oświadczenie o rezygnacji z opodatkowania oświadczeń wraz z innymi dokumentami przydatnymi w rozliczaniu najmu ryczałtem znajdziesz w naszym kompleksowym kursie „Wszystko o ryczałcie”.6. Kwota wolna od podatkuNa zasadach ogólnych obowiązuje kwota wolna od podatku ( zł). Oznacza to, że jeśli Twój dochód nie przekroczy progu zł, wówczas nie zapłacisz podatku w ogóle. Pamiętaj jednak, że w kwocie zł uwzględniasz nie tylko dochód z wynajmu, ale również dochód z innych źródeł opodatkowany na zasadach ogólnych, np. z umowy o pracę!W przypadku opodatkowania ryczałtem kwota wolna od podatku nie obowiązuje. Oznacza to, że już od pierwszego zarobionego tysiąca złotych zapłacisz podatek w wysokości 8,5 %, a więc 85 Rozliczenie roczne PITW przypadku ryczałtu zeznanie roczne należy złożyć w terminie od 15 lutego do końca lutego w roku następującym po roku podatkowym, za który się rozliczasz. Zeznanie za 2022 rok należy więc złożyć w terminie od 15 do 28 lutego 2023 zasadach ogólnych obowiązuje późniejszy termin na złożenie PIT. Zeznanie należy złożyć w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po zakończonym roku podatkowym. Zeznanie za 2023 rok należy więc złożyć najpóźniej 30 kwietnia 2023 NIERUCHOMOŚCI W RAMACH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJW ramach działalności gospodarczej obowiązują cztery możliwe formy ZASADY OGÓLNEDochód na zasadach ogólnych opodatkowany jest podobnie jak w najmie prywatnym według stawek 17 % oraz 32 %. Kwota wolna od podatku to również zł a próg podatkowy, po przekroczeniu którego zapłacisz 32 % podatku, to zł. W tym miejscu należy zwrócić szczególną uwagę na obowiązek płatności składek do ZUS. Składki na ubezpieczenia społeczne są określone kwotowo i mieszczą się w przedziale ok. 286 zł – zł miesięcznie. Ich dokładna wysokości uzależniona jest jednak do wielu czynników. Składka zdrowotna wynosi zaś 9 % od kwoty dochodu. Oznacza to, że im wyższy dochód osiągniesz, tym wyższą składkę PODATEK LINIOWYW przypadku podatku liniowego dochód opodatkowany jest według stałej stawki 19 %. Stawka ta nie zależy od poziomu Twoich dochodów. Nie ma tu więc ryzyka, że zapłacisz podatek według stawki 32 %. Przy wyborze podatku liniowego kwota wolna od podatku ( zł) nie obowiązuje. Oznacza to, że już od pierwszego zarobionego tysiąca zapłacisz podatek według stawki 19 % a więc 190 złotych. Co więcej, składki społeczne podobnie jak przy opodatkowania według skali wynoszą około 286 zł – zł miesięcznie. Składka zdrowotna zależy zaś od dochodu i wynosi 4,9 % kwoty RYCZAŁTNajem rozliczany ryczałtem podobnie jak w najmie prywatnym opodatkowany jest według stawek 8,5 % oraz 12,5 %. Wyższy podatek zapłacisz od nadwyżki ponad zł. Składki społeczne wynoszą około 286 zł – zł miesięcznie. Wysokość składek zdrowotnych zależy od progu kwoty przychodów, w którym się znajdujesz i waha się w przedziale 305 zł – 917 KARTA PODATKOWATa forma rozliczenia dostępna jest tylko dla tych, którzy korzystali z karty podatkowej w 2021 roku i chcą przy niej pozostać. „Nowi” przedsiębiorcy nie mają możliwości rozliczania najmu za pomocą karty Cię to, o czym przeczytałeś? Chcesz zdobyć więcej informacji na temat rozliczania wynajmu? Może wybrałeś już formę opodatkowania, ale nadal masz wątpliwości dotyczące tego, do którego urzędu powinieneś wpłacać podatek od najmu czy też tego, w jaki sposób powinieneś rozliczać wynajem nieruchomości należących do małżeństwa? A może do tej pory nie wykazywałeś wynajmu przed urzędem i chciałbyś to zmienić? Jeśli chcesz poznać odpowiedzi na kluczowe pytania, które nurtują wynajmujących, to zapoznaj się z kursem „Poznaj podstawy wynajmu”.Zobacz też pozostałe wpisy!
» Podatek od najmu prywatnego. Kto płaci, do kiedy i ile? Podatnik zawiera z kontrahentami umowy najmu lokali użytkowych, mocą których najemca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy czynszu w określonej kwocie, powiększonej o podatek od towarów i usług. Najemca ponosi koszty najmu i opłaca je wynajmującemu
Amortyzacja mieszkania na wynajem to sposób na znaczne obniżenie stawki podatku obowiązującego właścicieli podpisujących umowę najmu. Prowadząc ewidencję środków stałych, możesz znacznie obniżyć jego wysokość, a nawet zupełnie go nie płacić. Jednak w 2022 r. zaczął obowiązywać Polski Ład, który wprowadza zakaz amortyzowania lokali mieszkalnych. Co więcej – amortyzacja możliwa jest tylko wtedy, gdy rozliczasz umowę najmu na zasadach ogólnych, a te również nie będą obowiązywać od 2023 roku. Jak więc wygląda kwestia amortyzacji mieszkań w 2022 roku? Czy i kto może z niej jeszcze skorzystać? Amortyzacja mieszkania na wynajem – co to jest? Każde mieszkanie z czasem stopniowo ulega zużyciu. W prawie podatkowym uwzględnia się odrębny, "niewidzialny" koszt związany z procesem zużycia nieruchomości, który według fiskusa ponosi każdy właściciel. Tym kosztem jest właśnie amortyzacja – czyli procentowy spadek początkowej wartości mieszkania. Dzięki temu – mimo, że nie płacisz za zużycie swojej nieruchomości realnej gotówki – możesz rozliczyć amortyzację mieszkania na wynajem jako koszt uzyskania przychodów. W ten sposób zmniejszysz stawkę płaconego podatku. Możesz to zrobić, jeśli jesteś właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości albo posiadasz do niego spółdzielcze prawo własnościowe. Zanim rozpoczniesz amortyzację mieszkania na wynajem, konieczne będzie wpisanie go do ewidencji środków trwałych. Kto może rozliczyć stawkę amortyzacyjną w 2022 r.? Od 2023 r. Polski Ład znosi możliwość amortyzacji mieszkania. Jednak są jeszcze osoby, które do 31 grudnia 2022 r. mają prawo skorzystać z rozliczenia takich kosztów. Są to ci, którzy nabyli nieruchomość do końca 2021 r. Jeśli więc jesteś jedną z tych osób, sprawdź, co musisz zrobić, aby odliczyć amortyzację. Ustalanie wartości początkowej mieszkania Podstawę amortyzacji mieszkania na wynajem stanowi jego wartość początkowa. To właśnie od niej odliczysz procentowy spadek, który będzie stanowić ponoszony przez Ciebie koszt. Jak ustalić jej wysokość? Wszystko zależy od tego, w jaki sposób mieszkanie trafiło w Twoje posiadanie: Jeśli mieszkanie zostało przez Ciebie kupione, jego wartością początkową będzie zawarta w akcie notarialnym cena zakupu powiększona o wszelkie poniesione przez Ciebie koszty dodatkowe: opłaty związane ze sporządzeniem aktu notarialnego i założeniem księgi wieczystej, opłaty sądowe, podatek od czynności cywilnoprawnych, podatek od ustanowienia hipoteki itp. Amortyzacja obejmuje również koszty kredytu. Do wartości początkowej kupionego mieszkania możesz doliczyć również naliczone odsetki, ale dotyczy to tylko tych rat, które były wpłacone do dnia przekazania mieszkania do użytku. Pozostałe odsetki i prowizje będą stanowić koszty uzyskania przychodu. Jeżeli nieruchomość została uzyskana w spadku lub jako darowizna, wartość początkową stanowi jej wartość rynkowa. W jej ustaleniu pomoże Ci rzeczoznawca majątkowy, który dokona najbardziej precyzyjnej wyceny. Jeżeli nieruchomość została przez Ciebie samodzielnie wybudowana, istotny będzie całkowity koszt jej wytworzenia. W takim przypadku na wartość początkową nieruchomości składają się ceny wykorzystanych przy budowie materiałów oraz koszty zatrudnienia pracowników budowlanych. Do początkowej wartości mieszkania możesz doliczyć również koszty ulepszeń (obejmujących szeroko rozumianą przebudowę, rozbudowę, adaptację lub modernizację nieruchomości). Jeśli zdecydujesz się na takie rozwiązane, poniesione nakłady związane z remontem odliczysz przez amortyzację, a nie przez wliczenie ich w całkowite koszty uzyskania przychodu. Pamiętaj jednak, że koszty wliczane do wartości mieszkania nie obejmują kupionych przez Ciebie sprzętów i mebli. Metoda uproszczona Możesz skorzystać również z amortyzacji mieszkania na wynajem na podstawie uproszczonej metody obliczania wartości początkowej nieruchomości. Ustala się ją za pomocą prostego wyliczenia – mnożąc całkowitą powierzchnię domu lub mieszkania razy 988 zł. To wygodne rozwiązanie dla tych właścicieli mieszkań, którzy w przeszłości nie prowadzili ewidencji kosztów. Pamiętaj jednak, że korzystając z uproszczonej metody, otrzymasz wartość znacznie niższą niż przy uwzględnieniu ceny nabycia, wartości rynkowej czy kosztów wytworzenia. Amortyzacja mieszkania na wynajem – stawki Gdy obliczysz już wartość Twojej nieruchomości, możesz wyliczyć również wysokość odpisu amortyzacji mieszkania na wynajem. Roczna stawka amortyzacji wynosi: 1,5 % – dla budynków i lokali mieszkalnych, 2,5 % – dla właścicieli z własnościowym spółdzielczym prawem do lokalu oraz dla budynków i lokali niemieszkalnych. Uwaga: jeżeli posiadasz własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu, ale jego wartość początkowa była wyliczana za pomocą metody uproszczonej, roczna stawka amortyzacyjna wynosi 1,5%. Amortyzacji mieszkania na wynajem możesz dokonać co miesiąc, co kwartał lub jednorazowo na koniec roku. Jeżeli chcesz ustalić wysokość miesięcznego odpisu, musisz pomnożyć wartość początkową przez obowiązującą Cię stawkę amortyzacji mieszkania na wynajem, a uzyskaną kwotę podzielić przez 12 (lub przez 4, jeżeli zdecydujesz rozliczać się co kwartał). Przyspieszona amortyzacja mieszkania na wynajem Jeśli posiadasz prawo własności do używanej nieruchomości, jesteś w jeszcze lepszej sytuacji – możesz dokonać przyspieszonego rozliczenia na podstawie indywidualnej stawki amortyzacji dla mieszkania na wynajem. W ten sposób możesz nawet obniżyć stawkę podatku do zera! Zastosowanie własnej stawki amortyzacji jest możliwe, gdy: przed dniem zakupu Twoje mieszkanie było użytkowane przynajmniej przez 5 lat (60 miesięcy), przed wprowadzeniem mieszkania do ewidencji środków trwałych dokonane zostały ulepszenia, których łączne koszty wyniosły co najmniej 30% wartości jego wartości początkowej. Indywidualna stawka amortyzacji dla mieszkania na wynajem może wynosić maksymalnie 10% – to próg, który wynika z określonego ustawą minimalnego okresu amortyzacji wynoszącego 10 lat. Stawkę amortyzacji określasz samodzielnie, dopasowując jej wysokość do uzyskiwanych przychodów. Najczęściej nie opłaca się więc wybierać stawki maksymalnej, żeby zbyt szybko nie “wyczerpać” możliwości odpisów amortyzacyjnych i nie osiągać zbyt wysokiej straty (kosztów uzyskania przychodów przewyższających osiągnięte przychody). Szybko amortyzując mieszkanie w pełni, stracisz możliwość obniżenia podatku w przyszłości. Kiedy wpisywać amortyzację do ewidencji? Stawki amortyzacji mieszkania na wynajem powinny znaleźć się w ewidencji w ostatnim dniu miesiąca. Pierwszy odpis amortyzacyjny jest jednak możliwy dopiero w miesiącu następującym po otrzymaniu pierwszego przychodu z wynajmu. Amortyzacja mieszkania na wynajem – przykład Jak wygląda amortyzacja mieszkania na wynajem w praktyce? Poniżej znajdziesz przykładowe wyliczenia zastosowane dla mieszkania opisanego następującymi kosztami: cena zakupu mieszkania: 150 000 zł opłaty notarialne i sądowe: 7 000 zł remont – koszt materiałów: 25 000 zł remont – koszt robocizny: 15 000 zł. Wartość początkowa mieszkania w tym przypadku będzie sumą wszystkich powyższych kosztów: 150 000 + 7 000 + 25 000 + 15 000 = 197 000 zł. Zakładając, że mieszkanie jest nowe, wysokość miesięcznego odpisu amortyzacyjnego wyliczamy dla stawki 1,5%: 197 000 x 1,5% / 12 = 246,25 zł Co jednak, gdyby mieszkanie przed dniem zakupu było używane przynajmniej przez 5 lat? W takim przypadku przy wyliczeniach można wziąć nawet maksymalną indywidualną stawkę amortyzacji mieszkania na wynajem, czyli 10%: 197 000 x 10% / 12 = 1641,66 zł Oznacza to, że amortyzacja zrównoważy wysokość przychodów z tytułu najmu, jeśli nie przekroczą one wyliczonej kwoty 1641,66 zł (i nie ma żadnych dodatkowych kosztów uzyskania przychodu). W takim przypadku nie trzeba będzie płacić żadnego podatku. Właścicielom używanych mieszkań, którzy ponieśli spore nakłady radzimy przeprowadzić podobne wyliczenia przy ustalaniu ceny najmu. W ten sposób mogą sprawdzić, kiedy dzięki amortyzacji mieszkania na wynajem w ogóle nie będzie trzeba płacić podatku. fot. tytułowa: Tanja-Denise Schantz z Pixabay Chcesz szybko wynająć mieszkanie? Dodaj ogłoszenie! Dodaj ogłoszenie Chcesz szybko wynająć mieszkanie? Dodaj ogłoszenie!
Brak zapłaty za najem prywatny a obowiązek podatkowy. Wielkość tekstu: A. A. Obowiązkiem podatników uzyskujących przychód z najmu prywatnego jest odprowadzanie podatku w trakcie roku. Właściwą formą jest tutaj ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. W poniższym artykule zastanowimy się, jaki wpływ na kwestie obowiązku
Jeśli w takich warunkach dochodzi do wynajmu pokoi w gospodarstwie agroturystycznym wynajmujący nie może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania na gruncie ustawy o PIT. Niespełniony bowiem zostaje jeden z ustawowych warunków zwolnienia, gdyż najem pokoi gościnnych nie odbywa się na rzecz osób przebywających na wypoczynku. Zmiany w
Podatek od wynajmu mieszkania – co musisz o nim wiedzieć? Zacznijmy od podatków na zasadach ogólnych, w których obowiązują dwa progi podatkowe. 17% – jeśli w ciągu roku zarobimy łącznie do 85 528 zł i 32% jeśli zarobimy powyżej 85 528 zł (czyli płacimy tylko od nadwyżki ponad tę kwotę).
Podatek od wynajmu mieszkania 2023 w formie ryczałtu ewidencjonowanego może wynosić 8,5% lub 12,5%. Ostateczna kwota należności do urzędu skarbowego zależy od wysokości przychodu. W tym obszarze warto wspomnieć o zmianach, które weszły w życie 1 lipca 2023 roku z mocą wsteczną. Oznacza to, że obowiązują od 1 stycznia.
.